27-02-12

Irritatie

Ik haat zwanger zijn op het werk.

Mijn nieuwe baas: "Hoe is't eigenlijk?"

Zwangere ik: "Grmbl-goed."

Baas: "Niet dus." (bulderlach)

 

Wat werkt mij nu het meest op mijn zenuwen: dat ik een rotdag niet weg kan steken of dat hij het moet opmerken. De eerste drie maanden van mijn zwangerschap liep ik regelmatig de gang op om mijn misselijkheid te verbijten. Nu zijn het de traantjes. Elke vraag, mail of blik kan genoeg zijn om mij tot tranen toe te irriteren.

Want dat is het, irritatie. Vergeet ontroering, vergeet geraakt worden door donzige baby-eendjes op tv. Ik ben over dons heen, ver heen.

Nu ja, moeten mijn medemensen maar niet zo irritant zijn. Daar. Zoals mij elke maandag vragen naar een update van cijfers die elke week op dinsdag geleverd worden. Elke week, vragen op maandag, naar de cijfers van dinsdag. Daar is niets donzigs aan, dat is irritant.

Elke rationele persoon weet toch dat het onmogelijk is dat de cijfers van dinsdag er al op maandag zijn.

Of dat de hele wereld irritanter werd sinds ik zwanger ben. En toch is het het zo.

 

Ik haat zwanger zijn op mijn irritante werk.

21:43 Gepost in Liekos | Permalink | Commentaren (0) | Tags: zwanger, werk, emotioneel |  Facebook | | Pin it! |

De commentaren zijn gesloten.