02-05-12

morgen rotdag?

Vandaag was een rotdag.

Na twee weken rust ben ik terug aan het werk.

Ik ben emotioneel labieler dan voor mijn rustpauze. Mijn empathische collega's willen allemaal horen dat het weer goed gaat met mij en mijn buik. Ik kom in gesprekken niet verder dan "euh-hhmmmm" waarmee ik bedoel "het gaat goed hoor, ja hoor" maar "euh-hhmmm" klinkt alsof ik op instorten sta.

Een fijnbesnaarde collega wou weten of ik tijdens mijn vorige zwangerschap op dit punt (want ik moet nog meer dan tien weken) ook al zo -kuchje- groot was.

Een andere collega vond mij wat rood aangelopen, zaten mijn panty's wel goed?

En om het allemaal af te maken is mijn dochter huilend in bed gekropen terwijl ze riep "nee, mama, nee". Vrij vertaald staat dat voor "ik hoef geen kus en knuffel" waar ik aan toevoeg "van mijn mama die me vandaag in de steek liet door te gaan werken en 's avonds te moe te zijn om met me te spelen".


Wat doet een emotioneel labiele, uitgebluste, zwangere vrouw die zich dik, lelijk en afgewezen voelt?
Een doos biscuits openen en leeg eten, inderdaad.

En nu? Inderdaad, nu voel ik me nog slechter.

En morgen? Ik wil niet nog eens na zo'n rotdag op de sofa eindigen onder de kruimels...

De commentaren zijn gesloten.