09-05-12

Stoptermee!

Wil iedereen op kantoor nu eens stoppen met bezorgd naar mij kijken (zo met het hoofd een beetje schuin en een fronsje in het voorhoofd) en dan vragen hoe het met mij gaat?

Deze zwangerschap werkt op mij als een waarheidsserum. Dus iedereen krijgt naar waarheid te horen hoe het echt gaat met mij (moe, gedemotiveerd, huilerig en zo ga ik nog even door).

Het hoofdje buigt begrijpend een beter schuiner, het fronsje wordt een frons en ik wil alleen maar stoppen met praten.
Dus krijg je een ongemakkelijke stilte gevolgd door een begrijpend "maar meisje toch".

Wanneer we op dat punt komen, wil ik heel hard weg rennen wat mij niet meer lukt met 8 kilo buik en boezem. Dat is een dieptepunt in mijn zelfbeeld en in mijn werkimago. Het zorgvuldig opgebouwde professionele bitch-beeld ligt volledig aan diggelen.

Hoe krijg ik mezelf uit de negatieve spiraal van begrijpende fronsjes?
Stap 1: stoppen met antwoorden op de vraag hoe het gaat met mij. Voilà. Gewoon over iets anders beginnen, zoals de budgetten. Mijn goed voornemen voor vandaag, het gaat vooruit met de budgetten.

De commentaren zijn gesloten.