Boobytraps

Naast de kwestie

2012-02-08T22:23:56+01:00

Gemeenschap tijdens de zwangerschap is onschadelijk. Fijn.

En soms komen jullie samen wat minder toe aan intimiteit. Check.

Allemaal fijn om te lezen op forums en in boeken maar het helpt het probleem de wereld niet uit. Alle bronnen stoppen bij het vaststellen van het probleem. Dus hier zit ik dan (weer onder mijn groene fleece deken), eenzaam en ongewenst binnen een relatie.

Aan tafel bij de gewokte biefstuk met boontjes wisselen we woorden uit maar komen niet meer tot een gesprek. De kilte die je voelt aan tafel, is erger dan de vrieskou buiten. En zijn hartelijke houding tegenover de poetshulp maakt het nog erger, kouder. Hij weet hoe haar examens gaan (86%!), wat ze op vakantiedagen doet (nummerplaat in orde brengen) en vast nog veel meer.

Van mij weet hij dat mijn dag goed was en ik weet dat zijn dag druk was. Ik mis hem. Ons. Maar de koudegolf verlamt me. En jaloezie. Achterdocht of de paranoia van een zwangere vrouw. En geen enkel boek of forum vertelt me of en hoe het weer goed komt...

Uitgerekend

2012-02-06T21:26:53+01:00

Op 12 juli komt Madonna naar België.

Mijn bevalling staat op 22 juli in mijn agenda.

Krijg ik op 38 weken nog een VOGUE-move voor elkaar?

Emo-koe, keep on cryin'

2012-02-06T21:36:53+01:00

Dankzij het hormonengeraas van mijn zwangerschap heb ik niet alleen ein-de-lijk een C-cup (jiehaa!), ook mijn huilbuien nemen enorme proporties aan. “Koffietje?” geeft al aanleiding tot het verbijten van traantjes. Het is quasi onmogelijk om de werkdag professioneel door te komen.

Mijn nieuwe strategie is toegeven. Niets verbijten, niets wegstoppen achter een stofje in mijn oog: gewoon gààn.

“Koffietje collega?”, dan zegt Liekos “Ohh, een theetje met suiker zou mij deugd doen.” Door eventjes over-the-top te gaan, als is het maar een fractie van een seconde, kan ik de rest van het werk weer aan.

Vandaag was ik op de koop toe mijn mascara vergeten aan te doen. Volgens mijn schoonbroer is dat mijn niet-helemaal-uitgeziekte-look (niet te verwarren met net-uit-bed-look met zorgvuldig doch spaarzaam aangebracht make-up, de niet-helemaal-uitgeziekte-look staat enkel goed in een ziekenhuisbed). Enfin, zonder mascara zie ik er uit alsof ik een koekje verdien, of vijf. Vandaag hebben dus een hele rij mensen deze zwangere vrouw uit compassie aangeboden om een koffietje te halen en ik heb gescoord: een theetje met suiker, een heldere bouillonsoep, een laptoplader en het verplaatsen van een vergaderzaal naar mijn verdiep.

Toegegeven, die vergaderzaal vond ik er zelf over.

Badpakken op facebook

2012-02-01T22:11:00+01:00

Ik denk graag dat Facebook mij goed kent. Met alles wat er op staat en al die Likes : Facebook kent mij beter dan mijn lief.

En Facebook is slim. Dus biedt hij mij alleen de beste banners aan, waar ik iets mee ben. Admiral Freebee, Dexter: bring it on!

Vandaag: figuurcorrigende badpakken, voor een uitstekend zomerfiguur!

Ze weten ook altijd zwanger vrouwen op hun zwakke plek te pakken.

Ochtendmisselijkheid

2012-01-31T22:12:22+01:00

De grapjas die bedacht heeft dat zwangere vrouwen alleen 's morgens misselijk zijn, was vast en zeker zelf niet zwanger.

Emo-koe

2012-02-01T22:09:52+01:00

In het normale leven ben ik hormonen-loos. Mijn lichaam stuurt geen complexe cyclus van hormonen aan die zorgt voor PMS, hormonale uitbarstingen of ander leuks. Klinkt goed, maar ik ben dan ook onvruchtbaar.

Bon, hormonaal een beetje opgepord met Fostimon ben ik nu dus zwanger. Het hele hormonaal gestuurde emotionele gebeuren is een beetje nieuw voor mij.

Hoe doen vrouwen dat, jaar in jaar uit?

Gisteren heb ik te horen gekregen dat mijn takenpakket naar een andere afdeling verhuist. Fine. En ik verhuis mee. Ook goed. I can handle it.

Ik neem dus afscheid van mijn baas. Waar ik aan gehecht ben geraakt. Waar ik naar opkijk.

Voel je de emo komen?

In den beginne sprak hij me toe en deed ik niets meer dan de man een beetje dommig aankijken, staren als een koe. Ik begreep de individuele woorden die uit zijn mond kwamen maar snapte niet wat hij me wou vertellen. De man werd er lichtjes gefrusteerd van, wreef dan nerveus door zijn blonde, golvende haar en herhaalde de woorden. Het heeft mij drie maanden gekost om uit zijn woordenbrij een duidelijke opdracht te destilleren. En nu begrijp ik halve woorden. Hij zei me gisteren dat hij graag met me had samengewerkt, omdat ik vaak uit mezelf deed wat hij zelf zou doen. Terloops, leunend op de overloop, en ging even door zijn haar.

Hoe blijf je dan droog?

Jongens, in het normale leven zou ik tegen de snoepautomaat stampen, hopen dat het mij chips oplevert en doorgaan. Maar nu, hormonaal opgepord en één en al in contact met mijn emoties, zit ik al de hele avond op de bank te snotteren. Tissues dwarrelen over mijn groen fleece dekentje als verdwaalde sneeuwvlokjes. Elke keer dat zijn uitspraak door mijn hoofd schiet, schiet ik vol en wordt het tissues-tapijt rond mij een beetje witter en mijn ogen nog een beetje roder. Snotter, snif, boeh.

Hoe, op welke manier kan deze emo-koe morgen professioneel de dag doorkomen?

Zweefvermogen van de zwangere vrouw

2012-01-31T21:53:54+01:00

Aah, de geneugten van het zwangere leven...

In elke vergaderzaal die ik betreed, stijgen kleine kirretjes en zuchtjes op: "Ooh, zijde gij..." of "Ahh, zo'n buikje..." en vandaag tot mijn grote ontzetting "Ooh,'t ziet er al echt aaibaar uit!".

Ik doe nog even vrolijk mee, een zwangere vrouw dient nu eenmaal zwevend op een roze wolk van aankomend babygeluk door het leven te gaan. "Jaaah, zwanger (grote glimlach)" en "Mooi hé (wrijvend over mijn bollend buikje)" en "Ja, aaibaar (hard wrijvend over mijn bolleke zodat niemand anders er aan durft te komen, wrijf, wrijf, wrot).

Maar er zijn grenzen aan mijn zweefvermogen. Elke vergaderzaal, elke vloer, elke intrede zweven van geluk terwijl mijn mailbox overstroomt, mijn maag protesteert tegen het gebrek aan stoofvlees om 10h 's morgens en mijn buik ingesnoerd zit in een normale panty: er zijn grenzen aan mijn zweefvermogen.

Enter de anti-zuchtjes-strategie!

"Ooh, zijde gij..." beantwoord ik met "Zwanger en groen van misselijkheid."

"Ahh, zo'n buikje" krijgt een "En daar moet dus nog eens tien kilo bij."

En tenslotte "Ooh, aaibaar", dat is gewoon de degens kruisen en hete thee tussen mij en het tot-aaien-overgaande-sujet.

De geneugten van het zwangere leven: ongestraft onbeleefd zijn op onaangename dagen!

Boobytraps, pregnant & back in business

2012-01-31T21:34:53+01:00

We gaan het nog eens proberen. Bloggen.

Want ik ben zwanger, ziet u.

Iedereen ziet het. Mijn stijlvolle, smalle, bruine riempje benadrukt niet langer mijn ranke taille maar schuift naar boven door een bollend buikje.

Of het deze keer ook gepaard ging met spuiten vol hormonen alsof ik een dikbilrund ben, vraagt u.

Ja, zeer zeker. Ik heb mezelf opgespoten tot ongekende boezemgrootte en ben toen plots eicellen gaan produceren die het ook nog eens goed wisten te vinden met "het staal" van mijn man. Bingo!

Of mijn werkgever weer zo leuk reageerde?

Oh jawel. Ik moet goed voor mezelf zorgen, die baby is nu het allerbelangrijkste. En hij heeft ook een vrouw die werkt dus staat zeker open voor werkende moeders in zijn team. In alle eerlijkheid sta ik nogal "sceptisch" tegenover mannen die open staan voor werkende vrouwen. Als ze zich verplicht zien dat te melden, zien ze de omgekeerde wereld ook als een mogelijke optie: vrouwen die beter stoppen met werken als er kinderen komen. Toch fijn dat hij zo tolerant is tegenover werkende vrouwen. Ahum.

Nu ja, mijn vorige baas heeft ook nog even gecheckt of "het" gepland was en of ik wist wie de vader was. De nieuwe baas is dus toch al een beetje fijn besnaarder.

So here we are, pregnant & back in business.

Eindelijk!

2011-09-07T14:12:19+02:00

Effectief ben ik straks ‘slechts’ 4 maanden werkloos geweest. En oh: Hoe frusterend is dat!
Gek genoeg niet het feit op zichzelf, maar meer de zoektocht naar een passende job.

Ik had het mooi uitgedacht: Ik zou mijn eigen bedrijf hebben en daarnaast een job voor zo’n 24 uren per week om tijdens de opstart de vaste lasten te kunnen betalen. Hoe anders was de werkelijkheid, die van geen interessante parttime job wilde weten. Die mijn 41 levensjaren een haast onoverkomelijk struikelblok maakte, die mijn diploma’s leek te ontkennen, die mijn loyaliteit vertaalde naar gebrek aan flexibiliteit!

Uiteindelijk is het dan gelukt: Een interessante job, mij op het lijf geschreven. Op een luttele 15 autominuten van huis. Met een jaarcontract, in Nederland vandaag de dag een unicum!
Dus ik ben blij, blij, blij!

Er is maar één downside: Mijn eigen bedrijf gaat voor een poosje in opslag, wachtend op betere tijden. Want die komen! En ik zie er reikhalzend naar uit!

U bent geweldig...

2011-09-01T12:23:46+02:00

Ik ben opnieuw afgewezen door een potentiële werkgever. Ditmaal omdat ik teveel heb geleerd en teveel ervaring heb. Verder vindt men mij ‘geweldig’. Elders in het bedrijf zou ik een aanwinst zijn. Maar daar zijn geen vacatures.

Een vriendin wordt na 6 weken de laan uitgestuurd wegens haar stotterprobleem. Dat de werkgever kende toen hij haar de job gaf. Verder vindt hij haar ‘geweldig’. Elders in het bedrijf zou ze een aanwinst zijn. Maar daar zijn geen vacatures.

Ondanks ons beider ‘geweldigheid’ zitten we beiden zonder werk.
Ik weet niet of ik het nog kan volgen allemaal. Worden we afgescheept met een pleister op de wonde? Of zijn werkgevers gewoon niet toe aan ‘geweldige’ werknemers zoals zij en ik?

Verzekeringsman

2011-08-29T15:43:06+02:00

De verzekeringsman heeft een hele berg fouten gemaakt met MIJN verzekering voor MIJN auto, die ik betaal van MIJN centen.
Toch belt hij daarover met P en niet met mij.

Eh… Beste verzekeringsmeneer: Misschien is het u ontgaan, maar de emancipatie is inmiddels wel zo’n beetje afgerond. Ik kan zulke zaken helemaal zelf afhandelen. Knap van mij hè!?

En voor ik het vergeet: Stort u mijn centjes even terug? Dan kan ik die gaan betalen aan een andere verzekeraar. Gewoon, voor de zekerheid.

Kink in mijn hersenkabel

2011-08-18T22:03:01+02:00

OVERSTOCK. De voordeligste meubelen.

OVERSTOCK. De overspeligste meubelen.

Ik heb twee keer moeten kijken. En in de nano-seconde tussen de eerste en de tweede blik vroeg ik me af wat overspelige meubelen zouden zijn. Inderdaad, ik keek terug om het overspelige meubelstuk te ontdekken.

Die dirty kink in mijn hersenpan krijg ik er niet meer uit.

Fostimon

2011-08-18T21:55:47+02:00

Ik pomp me vol fostimon.
De mannen rond mij weten niet wat ik doe waarom.
Huilen, lachen, grommen.

Ik pomp me helemaal vol fostimon.
De drievoudige dosis,
De spuit trekt zich overvol,
De ontvanger labiel als een tol.

Fostimon-poezie erover?
Spuit u zelf eens vol.

Elke reactie er over?
De ontvanger labiel als een tol.

Menopur: andere naam, zelfde bijwerkingen

2011-08-12T00:31:12+02:00

Menopur gaat vandaag door het leven als Fostimon.

Dr. Wijs & Rustig heeft mijn eierstokken als eens aan de praat gekregen met Menopur. Sinds deze week proberen we dat kunstje te herhalen met Fostimon.

Deheer dokter mag dan wijs en rustig zijn, hij zet wel meteen in op 't grof geschut. Ik plof sinds dinsdag dubbelen dosissen Fostimon in mijn buik. Volgens de zaaddonor des huizes zie ik er nog niet vruchtbaarder uit. Mijn goesting in biefstuk is wél al dubbel en dik terug.

Fostimon: andere naam, zelfde bijwerkingen, uiteindelijk zelfde gelukkig einde?

Je komt een generatiekloof tegen als

2011-08-12T00:23:28+02:00

je net op iTunes vol nostalgie Dr. G Love & Special Sauce aan het downloaden bent wanneer je lief roept "kijk, mijn elpee van Maywood!".

Maywood who? http://youtu.be/2twNf1-L85Y.

Dr. G Love & Special Sauce don't ring no bells? http://youtu.be/nhRnDqCJu8Q

Afwijzing

2011-07-26T17:04:21+02:00

Na de zoveelste eufemistische afwijzing voor een job, raak ik wat cynisch.
De standaardreactie luidt als volgt: Uw CV ziet er prima uit, uw presentatie heeft een zeer goede indruk gemaakt maar u past niet in het gedachte profiel / in het team.
Goed.
Vorige week dacht ik nog, dat er dan met mijn persoonlijkheid heel wat mis zou moeten zijn.
Maar neen, P bedacht, dat deze formulering een uiterst charmante wijze kon zijn om mij te vertellen dat ik te oud (dus te duur) ben. Hij was erg blij met zijn vondst.

Ik ben er nog niet uit of ik nou liever een naar of een oud en duur mens ben. Wat denkt u?

Na 18h...

2011-07-13T19:56:20+02:00

Is mijn werk veel meer leefbaar.

Dan is de buzz, het griezelde, geloop en geren er niet meer.
Dan komen we tot inhoudelijke gesprekken over ons werk.

Jammer dat ik om half zes naar huis moet.

Zou jij durven... (3)

2011-07-12T21:04:28+02:00

...toegeven dat de nieuwe job van je leven heel erg hard tegenvalt en nog tijdens je proefperiode uit je nieuwe contract stappen?

Ik ben slechts een week verwijderd van een jobloos, centenloos, autoloos bestaan.

Goh, verleidelijk. Een week opzeg. Het allemaal achter laten: het genegeerd worden, niet gehoord worden, gekleineerd worden; dat allemaal achter me laten.

In mijn functie-omschrijving staan mooie worden rond het aansturen, opzetten en opvolgen van projecten. Opvolgen dat klopt, bevelen die uit een ondoordringbare mist van hiërarchieën en politiek naar beneden dwarrelen.

Vandaag heb ik daar bovenop geleerd dat een goede BH niet bijdraagt aan geluk op de werkvloer. Integendeel, mijn nieuwe BH brengt niet enkel mijn boezem tot ongekende hoogten, de reacties laten vermoeden dat er nog wat omhoog kwam en ik gedegrageerd wordt tot "het meisje van mijn afdeling" die "paniekjes zaait" en "ze wel eens een mailtje zullen sturen".

Slechts een week opzeg, het is verleidelijk.

En dan?

Zolang er geen plan B is, ploeter ik voort.

Meer nog, morgen trek ik ten strijde, dit meisje trekt ten strijde!

Niemand

2011-07-06T15:26:13+02:00

Vreemd. Hoe je je een leven lang in quasi onmogelijke bochten wringt om toch maar iets voor iemand te zijn, om vervolgens te verlangen naar het niets voor niemand zijn.
Omdat het perfect zou reflecteren wat je al een hele tijd voelt.

House for sale...

2011-07-06T12:35:05+02:00

En toen diende zich een serieuze gegadigde aan voor mijn huis.
U weet wel: Dat huis, dat al 3 jaar te koop staat en het vertikt van eigenaar te wisselen.
Ik zou dus in de wolken moeten zijn.
Ware het niet, dat een restschuld financieren zonder inkomen een beetje lastig is.
Overbieden doen kopers vast niet.

Ik hoop, dat het gaat regenen terwijl de zon schijnt. Dan grijp ik die pot met goud aan het einde van de regenboog.
Ik hoop, dat op de zolder van ons huis een schat verborgen ligt.
Ik hoop, dat we volgende week de hoofdprijs van de Staatsloterij winnen, of de Postcodeloterij.
Ik hoop, ik hoop…

Iemand een ander idee?

Wedstrijduitslagen

2011-07-04T13:51:03+02:00

The Emotional Impact-Tournament :
Wedstrijduitslagen

MS – Noalinne : 2-0
+
Medicatie – Noalinne : 4-0
=
Tussenstand : ziekte vs draagkracht : 6-0
+
Thuiswedstrijd : MS + Meds tegen Noa & partner : 0-6
=
Eindtotaal : 6-6

Ook gelijkspel kan als een mirakel voelen.

Zou jij durven... (2)

2011-06-24T20:27:21+02:00

op het werk je favoriete single neuriëren:

the teaches of peaches, sex on the beaches!

Pure poëzie, die uit mijn iPod-oortjes schalde net toen ik ze op mijn bureau legde.

Mijn collega's zijn ruimdenkend, I hope.

Dit durf ik dus wel.

Zou jij durven...

2011-06-24T20:21:17+02:00

volgende zin uitspreken:

Dàt is een geweldige handtas, Meneer CEO!

Het wàs een geweldige handtas, afgestemd op zijn das en schoenen, een afbeelding van de skyline van Parijs. Ik durfde niet.

Assistant for sale (3)

2011-06-23T09:17:34+02:00

Komt de assistente binnen “bonjourrrrr, chèrrrrss collègues, j’ai très bien dormi. Vous aussi ?”.
“Neen, wij hebben de nacht doorgewerkt gezien het evenement van straks”.
“Allez, ich pekrrrijp da ni. De eele wek al stress stress stress. Je suis Zen, moi”.

OK. Zucht. Kunnen we dan nu over tot de orde van de dag ?

Assistant for sale (2)

2011-06-22T21:29:13+02:00

De assistente is naar huis. Eindexamen Nederlands - hier wordt niet mee gelachen – en ’t is ook niet omdat ze te lang studeerde (whoehaha) dat ze deze ochtend 40 min te laat was. De wagen ging niet vooruit. Gisteren kwam ze met de metro dus toen zal er een andere reden geweest zijn. En maandag ? Tja, dat uur van maandag... Stom eigenlijk , hoe een mens ’s ochtends een uur kan zoeken naar schoenen die ze eigenlijk al een maand moest ophalen bij de schoenmaker. Ik moet als vrouw begrijpen dat die 17 andere paar zwarte schoenen niet bij dié broek pasten.

Een andere broek aantrekken misschien en toch trachten op tijd te komen?

Hahaha, Noalinne toch ... wat een idee? Zotte doos.

De zotte doos zal nu nog een beetje verderwerken.

Poetsen

2011-06-21T12:19:52+02:00

Een kort experiment heeft pijnlijk mijn gelijk getoond:
Als ik niet poets, poetst er niemand in huis.
Zeuren dat ’t niet schoon is, blijkt veel eenvoudiger.

Tja…

Jola staakt.

Liekos op loopbaancoaching

2011-06-14T22:02:22+02:00

Na een half uur werd vast gelegd dat mijn vorige job de ideale job was.

Business intelligente.

Kwwetnietofikdatikookvind.

En dat ik best geen mensen aanstuur omdat ik me niet in het perspectief van anderen kan verplaatsen.

Auw, die deed pijn.

Dat belooft voor sessie 2 op dinsdag.

Jobhunting, the sequel of the sequel

2011-06-17T13:11:39+02:00

Een uur. Zolang dacht ik deze morgen een baan te hebben.
Bij terugbellen blijkt, dat zich een bekende heeft gemeld voor de zo begeerde functie. Ik word vriendelijk bedankt voor mijn belangstelling. Succes gewenst met de banenjacht. Wederom. Ja, dank u.
Er ontglipt me een stevige krachtterm na het verbreken van de verbinding.

P belooft chocolade en troost.

Noa: Die assistente, gaat die nog lang blijven? En zo nee, kan de functie ook op afstand worden uitgevoerd?
Terwijl ik wacht op je antwoord, zal ik mijn Frans alvast wat ontroesten…

Assistant for sale (1)

2011-06-16T12:46:50+02:00

Een voormiddag uit het leven van de assistente:

9h22 Boven toegekomen op het werk. Wat zijn 22 late minuten in een mensenleven ? Terug naar beneden. Bord en mes gaan halen. Boven. Broodje vergeten. Naar beneden. Broodje halen. Boven. Bedenken dat een paar kilo extra de bikini wel beter vorm zou geven. Naar beneden. Confituur halen. Boven. Broodje smeren. Totale clean desk bewerkstelligen. Broodje happen. Bedenken dat light confituur ook niet veel zal uithalen. Pakje speculoos luidruchtig opsmikkelen. Alle telefoons laten rinkelen. Het is onbeleefd te praten met je mond vol en daarbij, de mensen bellen echt wel terug als het belangrijk genoeg is. (1)

10h19 klaar voor de dagtaak. Toch nog eerst een koffietje drinken. Pretwerk beginnen. Logo eraf knippen. Pf. Da’s niks. Alsof de mensen ons logo niet kennen. Aanhoren dat 200 menu’s mooier en sneller gesneden worden met de machine dan met de schaar. Jammer. Knippen is nochtans plezant en ik heb buiten mijn zovele talenten ook nog creatieve aanleg.

Het volgende uur leer ik nog dat ik :
- geen btw bonnetjes uit de boekhouding mag trekken om aan mijn man te geven voor belastingsaftrek.
- de catering met volgende zin niet om 2 verschillende menu’s vraag : Kunt u aub voorspeellen twee bufeeten heel anders omdat zij de uitnodiging dezlfde mens beid dag.
- dat “gejakte méévouw” geen naam van de beller is, dat deze perfecte Vlaming eigenlijk “geachte mevrouw” zei wegens al lichtjes opgejaagd door veelvuldig moeten terugbellen (zie (1)) ik dus zonder zijn naam noch nummer die persoon dringend kan terugbellen voor mijn baas zoals beloofd. (Zie (1)).
- nog steeds razend enthousiast ben over mijn capaciteiten

Mars vs Venus??

2011-06-16T12:00:07+02:00

Deze morgen wordt ik opgeschrikt uit dromenland door het starten van de nogal luidruchtige V8 van P’s bedrijfsauto.
Een blik naast mij leert, dat het P zelf is die vertrekt. Zonder afscheidszoen.

Jola stuurt een berichtje: Het is inderdaad veel fijner om wakker te worden van het geluid van je auto en zo te weten dat je weg bent dan dat je het zelf even komt zeggen.

Het sarcasme ontgaat hem niet. De schat meende mij lekker te moeten laten slapen.
Terwijl de auto onder ons slaapkamerraam geparkeerd stond.

Zijn mannen nou echt van Mars of denken ze gewoon niet zo goed na?
Zucht…