02-07-12

Paparazzi-Mami

"Neen, mama, niet filmen!" gilt min dochter vol overdreven pathetiek, "mijn hoofd, niet filmen!"

Het is mama ten strengste verboden haar te pas en te onpas te filmen. Paparazzi-wise zet ik elke stap op film. Elk nieuw kunstje zoals tuimelen of dode momenten zoals zingend zweten in de autostoel is goed voor een camera-moment.

Maar dochterlief heeft er genoeg van. Het is haar hoofd en dat wenst niet gefilmd te worden.

Paparazzi-mami heeft dus een nieuwe strategie: dochterlief filmen vanachter een bosje of vanachter de bank.

Wat dacht je? Dat ik ging luisteren naar mijn dochter?

21:21 Gepost in Liekos | Permalink | Commentaren (0) | Tags: kinderen, mama, leven |  Facebook | | Pin it! |

02-05-12

morgen rotdag?

Vandaag was een rotdag.

Na twee weken rust ben ik terug aan het werk.

Ik ben emotioneel labieler dan voor mijn rustpauze. Mijn empathische collega's willen allemaal horen dat het weer goed gaat met mij en mijn buik. Ik kom in gesprekken niet verder dan "euh-hhmmmm" waarmee ik bedoel "het gaat goed hoor, ja hoor" maar "euh-hhmmm" klinkt alsof ik op instorten sta.

Een fijnbesnaarde collega wou weten of ik tijdens mijn vorige zwangerschap op dit punt (want ik moet nog meer dan tien weken) ook al zo -kuchje- groot was.

Een andere collega vond mij wat rood aangelopen, zaten mijn panty's wel goed?

En om het allemaal af te maken is mijn dochter huilend in bed gekropen terwijl ze riep "nee, mama, nee". Vrij vertaald staat dat voor "ik hoef geen kus en knuffel" waar ik aan toevoeg "van mijn mama die me vandaag in de steek liet door te gaan werken en 's avonds te moe te zijn om met me te spelen".


Wat doet een emotioneel labiele, uitgebluste, zwangere vrouw die zich dik, lelijk en afgewezen voelt?
Een doos biscuits openen en leeg eten, inderdaad.

En nu? Inderdaad, nu voel ik me nog slechter.

En morgen? Ik wil niet nog eens na zo'n rotdag op de sofa eindigen onder de kruimels...

20-04-12

De stofzuiger

Wanneer mijn dochter de stofzuiger ziet, zet ze het gillend en huilend op een rennen.

Ze heeft mijn genen.

18:11 Gepost in Liekos | Permalink | Commentaren (0) | Tags: zwanger, huishouden, kinderen |  Facebook | | Pin it! |

19-03-12

creche-stress?

Na een weekje vakantie kwam mijn dochter vandaag uitgerust op de creche.

 

Echt waar, dat zeiden ze vanavond. De vakantie had haar deugd gedaan.

 

Dus zelfs naar de creche gaan is in deze tijden stresserend en vraagt soms een time out. Of zouden wij, hard werkende ouders, onze stress van de voorbije weken elke dag mee genomen hebben naar huis en haar zo onze -werk gerelateerde- stress bezorgd hebben?

Ik vrees het laatste. Mijn dochter had vakantie nodig van mijn werk.

21:02 Gepost in Liekos | Permalink | Commentaren (0) | Tags: kinderen, werk, stress |  Facebook | | Pin it! |

24-02-12

Matthias

Het is nog geen acht uur en ik heb er al een halve dag opzitten. Dochterlief was heeel vroeger wakker. We hebben al een diepgaandgesprek gehad over de leeuw en olifant uit baby einstein, rozijnbokes achter de kiezen, een duplo-huis gebouwd en Matthias gespot op Q Music op tv.

Ik wil heel graag weten wat MAtthias staat te vertellen terwijl de muziek draait.

07:40 Gepost in Liekos | Permalink | Commentaren (0) | Tags: kinderen, peuter |  Facebook | | Pin it! |

08-06-11

Love?

Buurmeisje van 13 heeft een vriendje. Blijkbaar beleven ze een heftige romance, want P en ik troffen hen al meerdere malen ’s avonds laat aan in onze steeg in wat ik maar ‘compromitterende’ situaties zal noemen.
Wij hebben daar zo onze gedachten over, maar ach: Het is niet ons kind...

Deze middag hoor ik het gelukkige stel met stemverheffing een gesprek voeren. Er worden verwensingen uitgewisseld, zij begint hard te huilen. In de weerspiegeling van een ruit zie ik hem een niet mis te verstaan gebaar maken in haar richting.

Hij start zijn brommer en scheurt weg.
Zij rent naar binnen, in mama’s veilige armen.

Ik denk dat het vanavond rustig blijft in de steeg.

 

15:40 Gepost in Jola | Permalink | Commentaren (0) | Tags: leven, kinderen, liefde |  Facebook | | Pin it! |

07-06-11

Leren...

 

De emancipatie is (nog) niet doorgedrongen tot mijn stiefzoon, vrees ik.
Huishouden is vrouwenwerk, meldt hij mij net.
Goed. Weten we dat ook weer.

Met de stoom uit mijn oren bedenk ik mij, dat ik plots begrijp waarom zijn slaapkamer eruit ziet of er juist een bom ontplofte.

Uitwisseling van inzichten leidt hoe dan ook tot begrip. Communicatie is een mooi ding.

 

16:38 Gepost in Jola | Permalink | Commentaren (0) | Tags: emancipatie, kinderen |  Facebook | | Pin it! |

17-11-10

De jeugd van tegenwoordig...

De zelfbewuste jongeman trok mijn aandacht in de kantine van het opleidingsinstituut voor schoonheidsspecialisten. Tussen alle meiden was dat al niet zo moeilijk, maar hij was zó overduidelijk aanwezig, spreidde zijn homoseksualiteit tentoon met een jaloersmakende zelfverzekerdheid. De dames waren duidelijk dól op hem. Hij voerde het hoogste woord, maakte zich in de tussentijd geroutineerd op en spuide zijn mening over diverse modetrends en tv-programma’s in één moeite door.
Zijn moeder, die dag zijn model voor diverse examenonderdelen, zat er glimlachend bij. En ik, ik amuseerde me fantastisch. Wilde dat ik de helft van zijn zelfvertrouwen bezat. Wát een persoonlijkheid. Heerlijk!
Vlak vóór ik moest vertrekken, hoorde ik hem aan zijn moeder vragen wat er die avond gegeten zou worden.

‘Maar mam! Dat lust ik toch helemaal niet!’
Mokkend draaide hij zich van haar weg.

Er viel een diepe stilte. Zomaar ineens viel hij van zijn voetstuk. Gewoon weer een kind van 17.

Ik durfde pas te glimlachen toen ik buiten was.

11:59 Gepost in Jola | Permalink | Commentaren (0) | Tags: kinderen |  Facebook | | Pin it! |

17-08-10

Mag ik mijn dochter slachten?

Poeng! (harde mep op hoofd)

rrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrr (ophijsen aan de ketting en verslepen naar de tafel).

Killiekilliekillie (reflexen testen om overlijden te verzekeren voor humane slachting)

Zgh-zzzzzzzgh-zzzzzzzzzzzgh (afzagen ledematen onder de oksel)

Ham! (eens bijten in de lekkere billetjes/neus/oren)

 

De papa in huis: Liefste, wat ben je aan het doen?

Mama Liekos: 't Varkentje (onze dochter) aan het slachten.

Papa: Is dat niet een beetje een wreed spelletje?

Mama: Zij lacht toch? Mijn vader deed dat ook, heel leuk.

Papa: Een wrede slachting nabootsen door het haar te laten beleven, leuk?

Mama: - stilte, staakt activiteiten in de vleesverwerkende industrie -

 

Ik ben als kind meermaals geslacht. Het was heerlijk. Helaas kan ik er geen enkel opvoedkundig argument voor bedenken. Er wordt niet meer geslacht ten huize Liekos.

Vandaag heb ik stiekem haar voeten er afgevezen. Ook leuk.

 

22:30 Gepost in Liekos | Permalink | Commentaren (0) | Tags: moederschap, kinderen |  Facebook | | Pin it! |

16-08-10

Pamflet tegen Babytaal

Hoe kan mijn dochter ooit normaal leren praten als iedereen haar bejegend met babytaal? Komt uit pradajaaaaaaaaaprrrt ooit een mooie volzin voort? Hetzelfde geldt voor muziek. Hoe leert mijn dochter ooit de betere rock of klassieke muziek appreciëren als zij tijdens haar vormende jaren bestookt wordt met kzagtweeberenbroodjesmeren?

Hou uw doel voor ogen. Werk daar langzaam naartoe.

Volzinnen! Momenteel lezen we samen Whutering Heights.

De betere muziek! We zingen deze week Yellow Submarine van The Beatles.

Als Antwerpse valt dit voor mij onder "doe ès gewóan schàt".

't Is mijn dochter. Geen bezienswaardigheid noch een baby-for-life. En op een mooie dag staat mijn dochter zonder mij in de wereld. Ik wil graag dat ze zich thuis voelt in deze wereld. Natuurlijk staat een zorgeloze en mooie kindertijd voorop maar hoe cru ook, deze is eindig. En voor die lange, moeilijke volwassen dagen wil haar meer meegeven dan herinneringen aan ge-prrrrrrrrrr-t tijdens haar kindertijd.

21:01 Gepost in Liekos | Permalink | Commentaren (0) | Tags: kinderen, moederschap |  Facebook | | Pin it! |

30-07-10

De werkelijkheid

De display op mijn weegschaal klopt waarschijnlijk niet.

En mijn broeken zijn gekrompen in mijn recent aangekochte droogkast.

De BH's in mijn kast zijn een maatje groter dankzij het baren van kind.

Op foto's sta ik altijd met mijn verkeerde kant.

Vroeger was mijn haar 20 cm korter en haar is niet gewichtsloos.

Een vrouw schat zichzelf dikker in dan de werkelijkheid dus ik bén ook echt slanker.

 

Alles bij elkaar genomen zijn die 2 (hormonale) kilo's er dus eigenlijk al af.

Laat het weekend maar komen, ik begin alvast met een aperitief.

 

16:51 Gepost in Liekos | Permalink | Commentaren (0) | Tags: kinderen |  Facebook | | Pin it! |

11-06-10

Ten prooi van het rollen

U heeft ze vast ook, vriendinnen met kinderen.

Deze gaan gepaard met grote wallen onder hun ogen. Spuugvlekken op een T-shirt met opvallende print (tnx Trinny & Suuz). En, ohja, makkelijke onderbroeken in de plaats van lingerie.

Van al het bovenstaande blijf ik, als verse moeder, voorlopig gespaard. Helaas ga ook ik overstag voor de meest irritante eigenschap van vriendinnen met kinderen: overenthousiast de meest banale evolutie van mijn dochter melden...

Ze rolt om! Neen, niet onze hond, wel degelijk mijn dochter. Foto's, filmpjes en verhalen sieren mijn facebook want mijn dochter rolt. En, nog schattiger, ze rammelt!

Ik verwacht geen overenthousiast reactie van u, noch ben ik van plan wallen met een opvallen print en spuugvlekken te kweken.

14-04-10

2 - De waarheid komt uit een kindermond

Op het terrasje, aan het tafeltje ernaast.

Mevrouw tegen haar partner: "Wat een drukke dag dit was. Ik ga me deze avond eens goed bezatten en ontspannen".

Zoon van hooguit 7 jaar: "Je zou misschien beter 2 Xanax nemen en gaan slapen. Dan heb je tenminste geen hoofdpijn morgenochtend".

12:33 Gepost in Noalinne | Permalink | Commentaren (1) | Tags: kinderen |  Facebook | | Pin it! |

01-03-10

Te jong

Hoe noemen ze iemand die haar geboekte reis braaf gaat betalen en dan een kraslot mag plukken uit de grabbelton ?
Een tevreden klant.
Hoe noemen ze die tevreden klant als dat kraslotje aantoont dat ze terug een reisje won?
Een bofkont.
Hoe noemen ze die bofkont die vervolgens met de neefjes gaat zwemmen ?
Een keicoole tante.

Hoe noemen ze die keicoole tante als ze in haar badpak staat?
Minder knap dan die gave chick in haar witte bikini.
Hoe noemen ze die gave chick in haar witte bikini als ze uit het water komt ?
Niks – de monden vallen in bewondering open.
Hoe noemen ze die monden die in bewondering openvallen ?
Veel te jong!

22:52 Gepost in Noalinne | Permalink | Commentaren (1) | Tags: geluk, kinderen |  Facebook | | Pin it! |

27-01-10

Meisje van 13

Het is niet haar bont en blauwe gezichtje dat me schokt. Het is de blik in haar ogen: Een mengeling van angst, ontzetting en radeloosheid.

Ze werd op school mishandeld door medescholieren. Ze wil niets weten van aangifte bij de politie, dat zou haar leven alleen maar moeilijker maken, al meldde ze het voorval wel aan de schooldirectie. En dat laatste vergt al zoveel moed. De daders zullen ‘passend’ worden gestraft.

 

Ik herinner mij de school als een fijne plek. Ik had er de grootste lol met vrienden en klasgenoten. Achteraf weet ik, dat die zorgeloosheid van daar nooit meer terugkomt en koester ik die tijd als een kostbare schat. En dat had ik haar óók zo graag gegund.

Mijn handen jeuken om de daders aan te pakken: Oog om oog, tand om tand.

Maar tantes dienen wijzer te zijn. Dus tante Jola verbijt haar woede en troost.

 

Ze is moedig de volgende dag weer naar school gegaan. Wil graag dat alles is zoals het was. Maar het zal nooit meer hetzelfde zijn, weet ze.

 

Damn...

10:55 Gepost in Jola | Permalink | Commentaren (0) | Tags: kinderen, onmacht |  Facebook | | Pin it! |

18-01-10

Startproblemen

Ik ben net een oude dieseltruck: Opstarten kost dagelijks enige tijd en aandacht. Gebeurt dit niet, dan is het leed niet te overzien: Een dag van hoofdpijn, rugpijn en humeurigheid.

P weet dat. En toch was hij het deze morgen vergeten.

 

C’s stoornis maakt het noodzakelijk hem elke morgen te begeleiden van bed tot schoolbus. Maandag is gewoonlijk P’s dag om dit te volbrengen. (Ja heus, dat is het juiste woord!) Vandaag werd hij echter wakker met flinke rugpijn en besloot na enig nadenken, mij te vragen het over te nemen om zelf nog even in ons warme waterbed te kunnen liggen. Dit deed hij echter nog geen 5 minuten vóór C zijn bed uit moest. En dat gaat dus niet. Maar ik ging toch. Onderging het gemopper en gekwetter van C (wáárom wil een puber niet wakker worden, om daarna toch zó wakker te zijn dat je het liefst een pleister op zijn mond zou plakken?). Stuurde hem naar de douche, liet hem zijn medicijnen nemen, ontbijten, jas en schoenen aantrekken en bleef, nadat hij was vertrokken, volledig gesloopt achter op de bank.

 

Het wordt een moeizame dag.

P was opmerkelijk snel naar zijn werk. Oneerlijk. Hij had ’t kunnen weten.

 

10:24 Gepost in Jola | Permalink | Commentaren (0) | Tags: leven, kinderen |  Facebook | | Pin it! |

24-11-09

Dialoog

‘Pffff… Ik word knettergek van die telefoon!’

‘Dan zet je hem toch uit?’

‘Kon dat maar. Maar dat is tegen de afspraken. Ik zou altijd bereikbaar zijn.’

‘Ja maar, als het niet leuk is, doe je dat toch gewoon niet?’

‘Nou, ik word ervoor betaald…’

‘Maar dat is toch stom, als je het niet leuk vindt? Neem dan ontslag!’

‘Eh… Nou… Er moet wél geld verdiend worden.’

‘Hoezo? Papa verdient toch genoeg?’

‘Dat kan zijn, maar ik wil graag voor mezelf kunnen zorgen.’

‘Waarom? Wil je weg bij papa dan?’

‘Nee!! Hoe kom je daar nu bij?’

‘Nou, als je hier bent, zorgt papa toch voor je?’

‘…Het is niet zo simpel, ben ik bang. Ik heb verplichtingen!’

‘Nou. Ik vind van wel: Jij vindt je werk niet leuk dus moet je ontslag nemen. En als je dat niet doet, vind ik het stom.’

‘…’

 

Waarvan akte.

Leven is zó simpel. Als je 14 bent. :)

 

16:58 Gepost in Jola | Permalink | Commentaren (1) | Tags: kinderen, leven |  Facebook | | Pin it! |

31-08-09

Puber...

C kreeg van zijn moeder nieuwe kleding. Hij raakt er niet over uitgepraat. Voor het eerst belandt zijn kleding bij het naar bed gaan niet op de vloer, maar keurig gevouwen op de bank in zijn slaapkamer.

P en ik installeren ons met een wijntje op onze eigen bank, maar schieten rechtop als er van boven een ijzingwekkende kreet klinkt. We rennen naar de deur:

‘Wat is er, heb je je bezeerd?’
‘NEE… MIJN SHIRT!!!!’
‘Is het beschadigd?’
‘NEE… HET IS ITALIAANS!!! VET*!!!’
‘….’

(*'Vet' wordt in door jongeren in Nederland gebruikt om aan te duiden dat iets cool is. Ik weet niet of het in België ook opgang heeft gemaakt ;-))

10:49 Gepost in Jola | Permalink | Commentaren (1) | Tags: kinderen |  Facebook | | Pin it! |

13-07-09

Kinderlijke waarschuwingen

- Ga, nu het nog kan, op vakantie in september!

- Geniet, nu het nog kan, van spontane acties!

- Slaap, nu het nog kan, tot 's middags in het weekend!

- Vrij, nu het nog kan, wanneer en zo luid je maar wil!

De voorbije dagen hoor ik, de kinderloze, van ouders steeds weer deze kinderlijke waarschuwingen. Nog meer benagstigend is de conclusie die dan volgt: "ik zie ze graag hoor, heel graag, maar met alles wat ik nu weet...".

Als kinderloze krijg je die dubbele blik: een mengeling van jaloersheid en medelijden. Jaloers op mijn vrijheid maar medelijden met mijn onwetendheid. En dat medelijden stoppen ze onder met overdreven jaloerse, kinderlijke waarschuwingen.

Beste moeders en vaders, vertel mij ook eens hoe fijn het is om 's nachts nodig te zijn, uw kroost tot groenten te bekeren of midden in alle drukte op een parking langs de autostrade te picknicken. Ik zou u zo graag gelukkig zien.

En ik, de kinderloze, maakt u zich om mij maar geen zorgen. Ik hoef uw medelijden niet.

13:18 Gepost in Liekos | Permalink | Commentaren (3) | Tags: kinderen |  Facebook | | Pin it! |

12-05-09

Onvoorbereid

Ik zal nooit huilen om pijn. Jarenlang ging het als een mantra door mij heen. Ik zal nooit huilen om pijn. Klaar.

Hoe dan ook, geen enkele voorbereiding of mantra kan me wapenen tegen zijn antwoord op de vraag of de vriendjes zijn 10de verjaardagsfeestje leuk vonden.
“Ja hoor tanteke, maar het zijn niet echt mijn vrienden hé. Niemand wil echt mijn vriend zijn maar dat is niet erg want ik begrijp wel waarom. Ik zou zelfs mijn eigen vriendje niet willen zijn.”

Het doet pijn. Ik wil huilen.

Vanavond valt het te rechtvaardigen dat ik met Céline Dion in de oren het bed in kruip.

23:20 Gepost in Noalinne | Permalink | Commentaren (4) | Tags: kinderen, verdriet |  Facebook | | Pin it! |

Ontwaken

Het is 07.15 uur. Zoon springt rond in de woonkamer, vals zingend en fluitend. Tussendoor onmogelijke vragen stellend, niet wachtend op antwoorden.

 

‘Weet je dat dit halve uurtje in de ochtend met jou mij meer energie kost dan een ochtend op het werk?’

‘Echt waar? Ik ben toch helemaal niet zo druk meer?’

‘Eh, nou… Toch wel hoor!’

‘Oh. Nou, dan ga ik op de bank zitten en rustig doen.’

‘Fijn!’

‘Jola?’

‘Ja?’

‘Hoe komt het dat….’

‘De taxi staat voor de deur, ga maar gauw!’ *Zucht van verlichting.*

 

Vijf minuten later klinkt het signaaltje van mijn GSM. Een sms-je van zoonlief.

‘Ik wil toch wel graag weten hoe het komt dat honden op vier poten lopen.’

 

Zucht.

 

15:17 Gepost in Jola | Permalink | Commentaren (0) | Tags: kinderen |  Facebook | | Pin it! |

11-05-09

Moeder(dag)

Het werd moederdag en dat wilde Draakje weten ook: Dagenlang was hij druk doende op de zolder en al mocht ik mij daar niet zonder vooraankondiging vertonen, ik ging er toch vanuit dat de bezigheden voornamelijk een cadeau voor zijn mama golden.

Gistermorgen aan het ontbijt bleek niets minder waar: Een schilderij vol met mijn naam en liefdesbetuigingen van mijn ‘kadokind’ en vier mokken, beschilderd op dezelfde wijze. Tranen van ontroering sprongen in mijn ogen.

Zijn echte mama moest het doen met een kookboekje uit de schappen van de supermarkt. Volgens P heeft een ander Draakje dan wel gebaard, maar ben ik nu toch écht zijn mama. Wow!

 

Tijd voor verandering: Draakje verdient het, om ‘gewoon’ mijn zoon te zijn, dus neem ik afscheid van die stekelige bijnaam. Dan weet u dat.

 

11:01 Gepost in Jola | Permalink | Commentaren (2) | Tags: kinderen, liefde |  Facebook | | Pin it! |

30-03-09

Doortrapt?

Draakje meldde al bij het opstaan, dat hij zich misselijk voelde. P besloot in eerste instantie, dat hij zich moest aankleden en klaarmaken voor naar school. En zo geschiedde. Bij nader inzien, na veel gezeur van Draakje, mocht hij toch maar thuisblijven.

 

In de woonkamer tref ik P.

 

‘Draakje toch maar thuis?’

‘Ja, hij zegt dat hij echt erg misselijk is. Ik heb hem paracetamol gegeven en naar bed gedaan.’

‘Oh. Oké. Heeft hij gegeten?’

‘Ja, twee kommen cornflakes met suiker.’

‘…. En die zijn binnen gebleven?’

‘Ja hoor, geen probleem!’

‘...Schat?’

‘Ja?’

‘Ik denk dat je toch iets gemist hebt!’

‘….’

 

15:21 Gepost in Jola | Permalink | Commentaren (2) | Tags: kinderen |  Facebook | | Pin it! |

19-03-09

Grenzen stellen

Ik heb nu genoeg ingeleverd. Ik weet het goed genoeg. Misschien wel té goed. Hoe het voelt. Soms wankelt mijn zelfvertrouwen nog wat. Er valt een hoop te leren. Toch leerde ik al veel in de afgelopen tijd. Maar het houdt niet op, het is telkens weer een stukje buigen en nu mijn neus mijn knieën raakt, voel ik de kramp venijnig door mijn lichaam schieten. Ben ik dan te buigzaam misschien? Of denk ik dat enkel, dat ik het ben? Terwijl het misschien juist de starheid is, die mij weerhoudt van vrijer ademen. En misschien zoek ik het teveel bij mezelf; er zijn tenslotte nog meer partijen in deze. Eén die niet kan en één die slechts schoorvoetend wil. Mijn dilemma’s zijn de zijne geworden; ik dwing hem tot herdefinitie van zijn opvattingen. Dat doe ik niet bewust zo (ik houd van hem), maar blijkbaar kan mijn pijn de zijne niet uitsluiten. Het zij zo. Liefde is van tijd tot tijd een gevecht. Een teder gevecht, dat wel, maar niettemin…

 

Alles wat ik vraag, is een stukje voor mezelf. Op al die vierkante meters moet dat niet zo moeilijk zijn. Al woont er een briesend Draakje in het huis dat daar anders over denkt: Deze wereld is van hem en wat denk ík wel, dat ik daar mijn eigen plek in wil!? Hij rammelt aan mijn grenzen, maar ditmaal blijven ze dicht. Punt.

 

12:30 Gepost in Jola | Permalink | Commentaren (2) | Tags: kinderen, frustraties |  Facebook | | Pin it! |

12-03-09

Mama-moe

Ik vind ‘mama’ zijn vaak helemaal niet leuk. En f*cking moeilijk.

Zo. Dat is eruit.

Ik voel me soms enorm schuldig om die gevoelens. Aan de andere kant weet ik heus, dat ik niet de enige ben. Zelfs biologische mama’s hebben het er wel eens moeilijk mee. Toch denk ik, dat je meer verdraagt van je eigen kind. Dat je, moegewerkt, ’s avonds thuis óók niets liever wilt dan uitgebreid knuffelen en luisteren naar de belevenissen van die dag. Dat je jezelf opzij kunt zetten tot je kind naar bed is. Dat je jezelf überhaupt altijd maar op de tweede plaats kunt zetten. Dat je daarmee vrede hebt.

Maar ik niet.

Ik wil, moegewerkt, op de bank ploffen met een glas wijn en even niets aan mijn hoofd hebben. Ik wil een plekje voor mezelf. Ik wil privacy. Ik wil niet altijd het goede voorbeeld hoeven geven. Ik wil kunnen toegeven aan de incidentele shopkick die mij soms overvalt, zonder te hoeven bedenken dat dit geen verantwoordelijk gedrag is. Ik wil P ook wel eens een paar dagen voor mezelf. Ik wil…

Ik wil.

Ik wil.

 

Ik wou, dat ik een geboren mama was.

Ik wou, dat er ergens een handleiding bestond, waarin wordt uitgelegd hoe je dat doet; mama zijn.

 

14:30 Gepost in Jola | Permalink | Commentaren (2) | Tags: kinderen, relatie |  Facebook | | Pin it! |

18-02-09

Metrowijsheid

“Mama, die meneej heef tegen mijn schoen gebotst.”
“Ja, ma puce. Kleine foutjes maken we allemaal wel eens. Proberen we ons vanavond vooral de grote glimlach van die andere meneer herinneren? ”

Need we say more?

23:14 Gepost in Noalinne | Permalink | Commentaren (0) | Tags: leven, metro, kinderen, liefde |  Facebook | | Pin it! |

27-11-08

Mama

Gisteren hoorde ik mijzelf trots zeggen, dat ik een zoon van 13 heb. Ik bloosde, omdat dit strikt genomen een verspreking was. Mijn gesprekspartner zag het niet; antwoordde enkel: ‘Ik wilde, dat ik zo’n leuke mama had gehad.’

Mijn glimlach reikte van oor tot oor. En blijft. Ik een leuke mama… Wow!

 

11:31 Gepost in Jola | Permalink | Commentaren (0) | Tags: kinderen |  Facebook | | Pin it! |

04-11-08

Altijd

 

Draakje en ik voerden gisteravond een lang en serieus gesprek. Aan het einde ervan kroop hij in mijn armen en zei: ‘Ik ben zo blij dat jij er bent. Je maakt papa blij. En mij ook. Blijf je altijd bij ons?’ Bezegeld met een dikke, natte zoen op mijn wang.

De woorden bleven weg. Maar ‘ja’ knikken bleek voldoende.

 

15:17 Gepost in Jola | Permalink | Commentaren (2) | Tags: kinderen, liefde |  Facebook | | Pin it! |

30-10-08

Uit de spelende kindermond


- Als we die zwarte spin op die groene soldaat te schudden leggen dan kunnen die kindjes maken en hebben we nog meer soldaten
- Hé ja, en dan hebben die soldaten 6 armen
- Maar welke kleur zullen ze dan hebben?
- Van dat raar groen, zoals dat braaksel van Femke in Thuis
- Dat was niet groen, dat was toch mislukt geel ?
- Hé megagaaf man, gele soldaten
- En dan zonder dat we een chinees nodig hadden

19:34 Gepost in Noalinne | Permalink | Commentaren (3) | Tags: kinderen |  Facebook | | Pin it! |

13-10-08

Drakenlogica

 

Draakje wilde niet terug naar het behandelinstituut waar hij intern verblijft. Hij wil namelijk ook een leven en niet opgesloten zijn, met te weinig mogelijkheden tot contacten met vrienden en familie.

 

Dit liet hij weten na een weekend lang achter zijn PC te hebben doorgebracht, zonder enig contact met de buitenwereld.

Maar dat is anders. Zegt hij.

 

16:20 Gepost in Jola | Permalink | Commentaren (2) | Tags: kinderen, leven |  Facebook | | Pin it! |