02-07-12

Paparazzi-Mami

"Neen, mama, niet filmen!" gilt min dochter vol overdreven pathetiek, "mijn hoofd, niet filmen!"

Het is mama ten strengste verboden haar te pas en te onpas te filmen. Paparazzi-wise zet ik elke stap op film. Elk nieuw kunstje zoals tuimelen of dode momenten zoals zingend zweten in de autostoel is goed voor een camera-moment.

Maar dochterlief heeft er genoeg van. Het is haar hoofd en dat wenst niet gefilmd te worden.

Paparazzi-mami heeft dus een nieuwe strategie: dochterlief filmen vanachter een bosje of vanachter de bank.

Wat dacht je? Dat ik ging luisteren naar mijn dochter?

21:21 Gepost in Liekos | Permalink | Commentaren (0) | Tags: kinderen, mama, leven |  Facebook | | Pin it! |

12-06-12

Maar ...

 

Ik weet hoe zich slecht voelen aanvoelt maar this is not it.
Ik weet hoe het zich goed voelen aanvoelt maar this is not it.
Ik weet hoe liefde voor moeders me het leven eenvoudig maakt, maar toch wil ik (alweer) ten strijde trekken en haar de kop afbijten
(punt van vooruitgang : het proces moet niet meer traag en pijnlijk voor haar zijn. Gewoon bijt, spuug, mond spoelen en verdergaan alsof er nooit iets anders was)
.
Ik weet hoe het voelde om onder het strenge vernietigende alziende oog niet te mogen huilen maar toch zou ik alles in de wagen, badkamer
(en vooral mezelf) kort en klein willen slaan om het vooral niet nu (‘nu’ is het altijd absoluut zeker te vermijden moment)
te doen.
Ik weet hoe het ooit was te moeten zwijgen maar de essentie, de boodschap
(en vooral ikzelf)
verdwijnen nu mijn lippen mogen bewegen.

Gelukkig is er geen ‘maar’ (denk ik) wanneer hij met slaapkop zijn zachte handen over mijn gezicht aait en ‘goedemorgen snuitje’ fluistert. 
 
Hij is optimist doch realist bij de cijfers van de dag en stelt een nieuwe start voor.
85 is haalbaar – 80 is ticketje hospitaal. Moet er nog gekozen worden ?
En aftellen.  Optellen heeft een oneindig iets dat met 0 begint. Werkt niet in dit geval.

En dus :

 

Dag 40 : 89,8 kg.
Verlies : *slaat de ogen neer
in de hoop dat de andere dat vooral zeker ook doet
*
Maar binnen 40 dagen ...

 

14:06 Gepost in Noalinne | Permalink | Commentaren (0) | Tags: leven, dieet |  Facebook | | Pin it! |

07-09-11

Eindelijk!

 

Effectief ben ik straks ‘slechts’ 4 maanden werkloos geweest. En oh: Hoe frusterend is dat!
Gek genoeg niet het feit op zichzelf, maar meer de zoektocht naar een passende job.

Ik had het mooi uitgedacht: Ik zou mijn eigen bedrijf hebben en daarnaast een job voor zo’n 24 uren per week om tijdens de opstart de vaste lasten te kunnen betalen. Hoe anders was de werkelijkheid, die van geen interessante parttime job wilde weten. Die mijn 41 levensjaren een haast onoverkomelijk struikelblok maakte, die mijn diploma’s leek te ontkennen, die mijn loyaliteit vertaalde naar gebrek aan flexibiliteit!

Uiteindelijk is het dan gelukt: Een interessante job, mij op het lijf geschreven. Op een luttele 15 autominuten van huis. Met een jaarcontract, in Nederland vandaag de dag een unicum!
Dus ik ben blij, blij, blij!

Er is maar één downside: Mijn eigen bedrijf gaat voor een poosje in opslag, wachtend op betere tijden. Want die komen! En ik zie er reikhalzend naar uit!

 

14:12 Gepost in Jola | Permalink | Commentaren (0) | Tags: werk, leven |  Facebook | | Pin it! |

29-08-11

Verzekeringsman

 

De verzekeringsman heeft een hele berg fouten gemaakt met MIJN verzekering voor MIJN auto, die ik betaal van MIJN centen.
Toch belt hij daarover met P en niet met mij.

Eh… Beste verzekeringsmeneer: Misschien is het u ontgaan, maar de emancipatie is inmiddels wel zo’n beetje afgerond. Ik kan zulke zaken helemaal zelf afhandelen. Knap van mij hè!?

En voor ik het vergeet: Stort u mijn centjes even terug? Dan kan ik die gaan betalen aan een andere verzekeraar. Gewoon, voor de zekerheid.

 

15:43 Gepost in Jola | Permalink | Commentaren (0) | Tags: leven |  Facebook | | Pin it! |

08-06-11

Love?

Buurmeisje van 13 heeft een vriendje. Blijkbaar beleven ze een heftige romance, want P en ik troffen hen al meerdere malen ’s avonds laat aan in onze steeg in wat ik maar ‘compromitterende’ situaties zal noemen.
Wij hebben daar zo onze gedachten over, maar ach: Het is niet ons kind...

Deze middag hoor ik het gelukkige stel met stemverheffing een gesprek voeren. Er worden verwensingen uitgewisseld, zij begint hard te huilen. In de weerspiegeling van een ruit zie ik hem een niet mis te verstaan gebaar maken in haar richting.

Hij start zijn brommer en scheurt weg.
Zij rent naar binnen, in mama’s veilige armen.

Ik denk dat het vanavond rustig blijft in de steeg.

 

15:40 Gepost in Jola | Permalink | Commentaren (0) | Tags: leven, kinderen, liefde |  Facebook | | Pin it! |

01-06-11

Anke

 

Ooit waren we collega’s.
In de jaren die achter ons liggen, was er sporadisch contact.
Ze was altijd actief: Paardrijden met haar eigen paarden, lesgeven, manager bij een bank.
Tot die fatale vrijdagmiddag. Het paard struikelde. Ze viel eraf. Het paard bovenop haar. Later zou ze zeggen, dat ze het gelijk wist. Het gevoel in haar lichaam was weg.
Ze raakte verlamd vanaf haar nek. Hield ons en de rest van de wereld via een blog op de hoogte van haar vooruitgang in het ziekenhuis.
Later, weer thuis, waren er diverse blogs, ze hield bij iedereen de moed erin.
Ik stikte van bewondering.

En op alweer een vrijdagmiddag bereikte mij het bericht, dat ze had opgegeven.
Op een prachtige lentedag in april heeft ze afscheid genomen. Alles zelf geregiseerd.
Bewust. Zo jong nog.
Opnieuw stik ik van bewondering.
En, zachtjes, in mijn tranen.

 

12:46 Gepost in Jola | Permalink | Commentaren (0) | Tags: leven, dood |  Facebook | | Pin it! |

06-05-11

En van oud gesproken:

Gisteravond vroeg de vriend van een vriendin mij, hoeveel ouder ik nu precies was dan hij.

Ik ben 5 jaar jonger.

Ik weet niet of hij dat ooit nog kan goedmaken…

 

 

11:42 Gepost in Jola | Permalink | Commentaren (0) | Tags: leven, ouder worden |  Facebook | | Pin it! |

02-05-11

Nog eens iets nieuws!

Over precies 14 dagen heb ik officieel geen job meer.
Zelf om gevraagd, wegens wangedrag werkgever. De rechter was het volledig met me eens. Ik verlaat het bedrijf dus met een welgevulde bankrekening en opgeheven hoofd. Maar toch…
Ik ben er ‘groot geworden’. Heb geleerd over mezelf en de rest van de wereld. Interessant. Pijnlijk. God, wat ben ik naïef soms! (Niet dat u, als trouwe lezer, dat nog niet wist.)

Dit einde opent wel deuren die ik niet durfde openen: Ik spring ver en diep in een onbekend avontuur. Mijn eigen bedrijf gaat binnenkort ‘de lucht in’.
Jola gaat onafhankelijk!
J

Ik ga coachen bij sollicitaties, loopbaantwijfels, reïntegratie enzovoort. Doen waar ik goed in ben, waar mijn hart ligt.
Dus Liekos: Mocht jouw coach je niet begrijpen, bel maar even. Ik ga ook online…

 

 

15:11 Gepost in Jola | Permalink | Commentaren (0) | Tags: leven, werk |  Facebook | | Pin it! |

04-04-11

Ongeveer als Angelina

De schoonheidsspecialiste had ijverig haar werk gedaan. Zoals gebruikelijk sta ik bepaald niet mooier buiten dan ik binnenging. Gelukkig duurt dit altijd maar kort. Behalve ditmaal: Het gerstekorreltje in mijn linkermondhoek besloot te blijven zitten. Meer nog: Mijn onderlip besloot na de behandeling op te zwellen tot Angelina Jolie-proporties.
Had best leuk kunnen zijn. Ware het niet, dat slechts de helft meedeed en mijn mondhoek stilletjes naar onder zakte. Alsof ik juist een afschuwelijke toeval had gehad. Of, in het beste geval, een mislukte siliconen-inspuiting.

Ik beschouwde mijzelf als niet al te ijdel. Ik zal dit beeld moeten bijstellen: Elk mogelijk moment bekeek ik mijn gedrochtelijke lip in de spiegel. Niet bevorderlijk voor het positieve zelfbeeld, kan ik u melden.

De bevrijding kwam even onverwachts als pijnlijk: Tijdens het uitwisselen van zoete woordjes tussen P en mij, keek eerstgenoemde mij plots geschrokken aan. Merkte hij de zwelling nu pas op?? Onmogelijk… Ik had hem er al 3 dagen mee lastiggevallen. Tot vervelens toe had hij mij moeten zeggen dat ik zelfs nú nog aantrekkelijk voor hem was. Dat kon het niet zijn.
Neen: In mijn mondhoek deed zich een soort vulkanische uitbarsting voor. Ik zal u niet lastigvallen met de onsmakelijke details. Laat ik mij beperken tot dit: Pas uren later leidde de uitwisseling van liefdesverklaringen tot de zo gewenste, maar oh zo voorzichtige, zoen. In het donker.

Hoe zou Angelina dat doen?

 

12:25 Gepost in Jola | Permalink | Commentaren (0) | Tags: leven, uiterlijk |  Facebook | | Pin it! |

17-02-11

Eigen schuld.

Gisteren teveel wijn. Te laat naar bed.
Vanmorgen te vroeg moeten opstaan.

Staat gelijk aan:

Vandaag hoofdpijn. Pishumeur.

Is ongelijk aan:

In staat aanval baas te pareren.

Resultaten voor vandaag al rond de middag bekend.
Doe net of resterende dag niet bestaat.

Tranen met tuiten.
Hoofd onder het kussen.

Waarom is er geen chocolade in huis als dat nodig is?

 

12:15 Gepost in Jola | Permalink | Commentaren (0) | Tags: leven |  Facebook | | Pin it! |

25-10-10

Photo-shop: The real thing

Mijn spiegelbeeld bevalt me lang niet altijd, zelfs niet wanneer ik gekleed ben. De vrouw tegenover mij doet me met regelmaat verlangen naar photoshop in real life: Buikje weg, billen strak… U kent het wel.  Of niet. Dan bent u één der gelukkigen! Maar dan hoeft u ook niet verder te lezen. Tenzij om eens smakelijk te lachen. Of u te verbazen. Ik benijd u.

Mijn oma droeg zogenaamde ‘step-inns’: een soort ongemakkelijk corset wat al haar weelderigheid samenkneep tot een alleszins acceptabele verschijning. Onder de kleding, wel te verstaan, want het huidkleurige geval kon met zekerheid het daglicht niet verdragen. Noch had oma dat kunnen verdragen. Wat ze toch al lastig vond. In alle onzichtbaarheid zuchtte ze onder de druk van het martelwerktuig dat ze droeg. Of zuchten… Dat ging amper!
Aldus nam kleine Jola zich voor, zich nooit en te nimmer te dwingen tot het dragen van iets dergelijks.
Tot vorige week dat leuke, strakke, zwarte jurkje het buikje niet meer wenste te verhullen. En een vriendin me zei, eens te gaan kijken voor corrigerend ondergoed (oh my… het woord alleen al!!!). Zij had er wonderbaarlijke ervaringen mee.
Gezien de ervaringen van mijn oma vroeg ik me angstig af wat ik aan zou treffen.

Wel. Goed nieuws, dames: Beeldschoon en met een strak figuurtje stond ik naast mijn lief in het café, gewoon in staat om te ademen. Er viel hem niets speciaals op. Enkel bij het slapengaan informeerde hij verheugd, waar dat sexy, zwart broekje plots vandaan was gekomen.
Ik heb gezegd dat een man niet alles hoeft te weten. ;-)

 

 

14:59 Gepost in Jola | Permalink | Commentaren (0) | Tags: leven, lichaam |  Facebook | | Pin it! |

08-10-10

Mens

Meestal brengt schrijven wel wat orde in de chaos in mijn hoofd. De laatste tijd wil het niet meer zo lukken daarmee. Er is teveel.
2010 zou mijn (ons) jaar worden. Alles zou goedkomen en we leefden nog lang en gelukkig. Zoiets. Het ging anders.
We verloren P’s moeder aan de ouderdom. De economische crisis hakte hard in ons leven; P was maandenlang zo goed als zonder werk. Ikzelf struikelde in een burnout. We bleven lachen, al was ’t niet van harte. En het jaar is nog niet ten einde. Er komt nog meer.

Vorige week berichtte mijn peettante, dat ze lijdt aan borstkanker in gevorderd stadium. Goddank nog te genezen, maar niet zonder amputatie- en chemo-ellende. Ze is sterk, maar oh zo kwetsbaar in haar kracht. Zelf verheugt ze zich nu al op het teruggroeien van een nieuwe, dan toch zeker krullende haardos. Lijken we nóg meer op elkaar. Maar voor het zover is, strekt zich nog een lange, koude winter uit.

De winter waarin ik mijn job zal verliezen. De messen zijn geslepen: Ik ben ziek, dus zwak en mag niet meer meedoen. Alles wat mijn advocaat nog kan doen, is vechten voor een zo hoog mogelijke schadevergoeding. Niet dat die de pijn van de afwijzing van 13 jaar toewijding zal verzachten.
Ik luister naar mijn tante en bedenk, dat ’t maar geld is. Als zij het gevecht met kanker aandurft, dan durf ik dit toch zeker wel? Het bereiken van de bodem heeft een voordeel: Er is maar één weg terug. En die leidt omhoog.
Er liggen plannen voor een eigen bedrijf. Al jaren. En nu is het moment om ze te realiseren. P, zelf ondernemer, staat vierkant achter me. Ik doe het gewoon!

Elk einde markeert een nieuw begin. Het is bijzonder, hoe wij mensen steeds weer de kracht vinden om opnieuw te beginnen, door te gaan, wéér het gevecht aan te gaan. We doen het allemaal. Opnieuw en opnieuw. We lijken wel gek!
Of nee, niet gek. Gewoon mens.

 

14:49 Gepost in Jola | Permalink | Commentaren (1) | Tags: leven |  Facebook | | Pin it! |

22-09-10

Zo dan?

Goed. Was was ’t ook weer? We zouden positief denken. Hmmmm…
Zou ik mijn banksaldo positief kunnen denken?

 

 

15:25 Gepost in Jola | Permalink | Commentaren (0) | Tags: leven, overspannen |  Facebook | | Pin it! |

20-09-10

Vallen...

Vandaag is de grote hoekbank mijn domein. Laptop op schoot, grote cappuccino onder handbereik; gekleed in jeans en wijdvallend hemd. Zo ontzettend niet Jola!
Maar vandaag is mijn depressie-dag. Alleen vandaag. Morgen moet ik weer met rechte rug de wereld in.

Vannacht beschreef ik het plafond van de slaapkamer in gedachten met al mijn zorgen. Het paste niet:
 Dat huis, wat maar niet verkocht wil worden; nu al 25 maanden lang.
Mijn job, die spoedig niet langer mijn job zal zijn, omdat er een nieuwe baas is die Jola ongewenst lijkt te hebben verklaard. En vooruitlopend daarop gestopt is met het betalen van mijn loon.
Ziet u de optelsom?

Er zijn twee makelaars die zich bezighouden met het huis.
Er is een advocaat die mijn belangen behartigt bij mijn werkgever.
Er is P, die met al zijn liefde de moed erin houdt.
En er is Jola, die de moed verliest, hervindt en weer verliest.

Maar straks, als alles is verdwenen en alleen ikzelf en P nog over zijn, straks ligt het volgende deel van het leven als een onbeschreven vel vóór me. Ontdaan van alle ballast zal ik de moed gaan vinden om van onderaf te herbeginnen. Dat kan ik. Ik deed het al vaker.

Maar niet vandaag. Vandaag mag ik één dag lang zwelgen in zelfmedelijden. De lucht kleurt bijpassend donker en de volgende grote cappuccino lonkt al.

 

 

11:32 Gepost in Jola | Permalink | Commentaren (0) | Tags: leven, werk |  Facebook | | Pin it! |

03-09-10

Frits

Hond besprong hem zowat in het restaurant. De oude man kwispelde haast terug van plezier. Zijn hond moest onlangs inslapen, bekende hij met tranen in de ogen. Mijn hond herkende in hem een dierenvriend, hij herkende in haar zijn nieuwe hond. Zijn parttime hond, wel te verstaan.

 

Zo kwam Frits in ons leven. Frits past sinds kort elke weekdag van 9 uur tot rond 18 uur op hond. Tot ieders grote vreugde hebben we nu met zijn allen een hond.

 

Frits groeide min of meer op in het huis waar wij nu wonen, speelde in de smederij die nu P’s werkplaats is. De smid en zijn vrouw zorgden voor hem en zijn broers als vader en moeder uit werken gingen. Zes dagen per week van 9 uur tot rond 18 uur.

 

Frits gelooft, net als ik, niet in toeval.

 

 

11:39 Gepost in Jola | Permalink | Commentaren (0) | Tags: hond, leven |  Facebook | | Pin it! |

08-08-10

Uit de oude boekenkast ...

 

Stappen naar een succesvol huwelijk.
Regels voor de vrouw

 

Help uw man te bepalen wat hij van het leven vraagt en houd dat bij alles in het oog.

Maak het hem naar de zin.
Stel belang in dezelfde dingen maar wanneer hij zich daaraan wijdt, laat hem met rust.


Met dank aan moeder die het boekje nu niet meer nodig heeft.

22:39 Gepost in Noalinne | Permalink | Commentaren (0) | Tags: leven |  Facebook | | Pin it! |

06-08-10

Film

In een film zou het als volgt gaan. Jij vraagt me hoe het gaat en ik geef je een welgeknutselde grootse glimlach dat alles kits en compagnie is. Het wordt naar gewoonte een heerlijke babbel. In de loop van de avond zou ik je toefluisteren het me nog eens te vragen. Het schemerdonker leent zich daar prima toe want zo gaat dat met sommige dingen. Je wilt ze alleen kwijt aan mensen die je vertrouwt maar anderzijds wil je net die mensen ook op geen enkele manier met pijn beroeren. Het duister zou je ietwat wegvegen en de vrijheid daardoor verstevigen. En ik zou je antwoorden naar waarheid. Dat het niet goed gaat. Ik zou me onthouden van toverkunsten met zinnen die eigenlijk gelijk staat aan een “kiekeboe... grapje”. De staart intrekken wanneer iets te dicht komt, wanneer ik te dicht bij mezelf kom, zou totaal niet aan de orde zijn.
Ik zou je zeggen dat ik al maanden in een waas leef. Dat weinig dingen bewust verlopen. Dat aandacht richten quasi onmogelijk lijkt. Dat mijn mailbox wellicht stikt van de onbeantwoorde mails maar dat de pc opzetten zelfs niet bij me opkomt. Dat smsjes ongeopend blijven zitten uit schaamte dat de ander zal merken hoe mijn wereld tolt.
Jij zou gewoon luisteren naar hoe ik het even niet meer weet waar het probleem aan te pakken. Omdat dit kieken nog steeds niet weet of de oorsprong bij haar ligt, bij haar eieren of bij de kuikens waar ze mee opgroeide. Of aan haar hok. En ondertussen speelt ze verder boerderijtje en hangt ze het grootste varken uit. Omdat dit het boeltje draaglijk houdt. Of net niet. Misschien ligt daar de oorzaak. Doorheen de nacht zou ik alles onsamenhangend eruitgooien. De oude koeien en de misbaksels van gedachten.
Wanneer ik uitgeput zwijg, trek je me tegen je aan en wrijf je me door de haren. Het komt goed, fluister je.
En ik geloof je.

01:03 Gepost in Noalinne | Permalink | Commentaren (0) | Tags: leven |  Facebook | | Pin it! |

03-07-10

Invalshoek

Jola, er is een ander perspectief mogelijk op jouw jobhunt. Niet jij maar zíj hebben namelijk een probleem, al weten ze het goed te verdoezelen.

- Te jong? Ze worstelen zelf met hun leeftijd en willen niet elke dag met een jonger en gracieuzer persoon geconfronteerd worden.

- Te oud? Bang dat jij wijzer bent.

- Te veel ervaring? Ze bedoelen dat ze jou niet meer kunnen vormen, kneden naar het popje dat ze graag zouden zien.

- Te weinig ervaring? Ze kunnen het niet zélf en vrezen jou iets te moeten aanleren.

- Te weinig verschillende werkgevers? Schrik dat ze niet opkunnen tegen een plek waar het de moeite was om al die jaren te blijven.

Je bent een gracieuce zelfzekere en wijze vrouw met een mooie werkervaring.

Liekos, the Ego-Booster.

17:00 Gepost in Liekos | Permalink | Commentaren (1) | Tags: werk, leven |  Facebook | | Pin it! |

02-07-10

Doe alsof je thuis bent

Taalles voor anderstaligen: Doe alsof je thuis bent.

Op bezoek mag men, na meermaals aandringen, doen alsof men thuis is.

Met deze uitdrukking geeft uw gastheer/vrouw aan dat u zich als bezoeker informeel mag opstellen. U hoeft de gastheer/vrouw niet met Meneer/Mevrouw aan te spreken en hoeft niet te wachten tot men u een verfrissing aanbiedt maar mag hier zelf om vragen.

Men wil dit al eens verwarren met zich gedragen alsof men werkelijk thuis ís. Wanneer men thuis is, staat u zelf recht en neemt iets te drinken. Thuis is het toegestaan bloempotten te verplaatsen en de kasten anders in te delen.

Op bezoek is het ten stelligste verboden bloempotten te verplaatsen of de kasten efficiënter in te delen. Op bezoek bent u nooit thuis.

En toch... Toch zal ik mijn bezoekers nooit op de vingers tikken omdat ze zich gedragen alsof ze thuis zijn. Want ik zie ze zo graag.

23:45 Gepost in Liekos | Permalink | Commentaren (0) | Tags: leven, babysit, vrienden |  Facebook | | Pin it! |

Haat smurf

Ik haat open eindes.

Ik haat retorische vragen.

Ik haat mijn CEO.

Ik haat verkleinwoordjes.

Ik haat vrouwelijke probleemkransjes.

Ik haat cola llight.

Ik haat groene muren.

Alsof ze het zelf niet weten of niet durven beslissen. Het zijn pure tijds- en ademverspilling. A sissy, not really ceo-quality. Omdat ze de wereld niet aankunnen. Omdat er nooit oplossingen bedacht mogen worden. Te verslavend voor mij. Overal groenig hip dus tegen dat ik ze eindelijk heb out maar ik wil ze zo hard.

11:00 Gepost in Liekos | Permalink | Commentaren (0) | Tags: leven |  Facebook | | Pin it! |

13-06-10

Gekozen

Drukke dag vandaag! Vaderdag vergeten, niet gaan stemmen, de verkiezingsuitslagen niet volgen én geen voetbal kijken.

12:39 Gepost in Liekos | Permalink | Commentaren (0) | Tags: leven |  Facebook | | Pin it! |

12-06-10

Kweetetni

Of ik mijn lief ten huwelijk zou vragen.

Of ik een magnum ga halen in de nachtwinkel.

Of ik nog een glas cava bestel.

Wat de nieuwe drank wordt nu cava ge-Blankenberge-t is.

Of ik wil emigreren.

Of of op wie ik morgen een stem uitbreng.

Of ik zo wijs ben voor zo jong te zijn (dixit shemale-my-ex-boss who I hartje). 

Of ik mijn ontslag of opslag vraag op mijn eerste werkdag na een bevalling.

Beginnen bij 't begin: doe mijn glas nog eens vol.

20:59 Gepost in Liekos | Permalink | Commentaren (0) | Tags: leven, zaterdagavond |  Facebook | | Pin it! |

05-05-10

Schoonmama

Uit gewoonte hebben zowel P als ik altijd onze GSM mee. Waarom we dat deze avond niet deden is ons volstrekt onduidelijk. Bij thuiskomst knipperden alle toestellen ons enthousiast hun informatie toe. En dat was veel.

P’s GSM rinkelt schel, alsof hij zeggen wil dat we nu toch echt eens moeten luisteren. Zijn broer. Hun mama is in het ziekenhuis opgenomen, nog geen week nadat ze eruit was ontslagen. De artsen vermoeden een attaque: Ze is niet in staat om te praten en het ziet er niet goed uit.

 

Vorige week nog, vertrouwde ze me toe, dat ze nog niet klaar was voor het einde. Ik  zend een snel gebedje naar weet-ik-veel-waar-en-weet-ik-veel-wie. Als er maar geluisterd wordt. Ik wil haar ook nog niet kwijt.

 

P is nu eerst naar het huis van zijn ouders. Om haar bril en kunstgebit op te halen. Praten lukt niet, maar schoonpapa weet wat ze wil: She’s once, twice, three times a lady. Altijd.

 

En ik wacht op goed nieuws.

23:51 Gepost in Jola | Permalink | Commentaren (0) | Tags: leven, schoonmama |  Facebook | | Pin it! |

26-04-10

Stap 2 uit de irritatie-put

Verveling irriteerde me. Gelukkig heeft de mindfullnes me geleerd verder te voelen. Ik irriteer me niet aan het moederschap, de moederschapsrust noch aan mijn man of dochter, ik verveelde me. De tv staat uit want die verveelde me lam en lui.

Stap 1: minder TV-kijken: check.

Stap 2: weer leren wat leuk is en "leuke dingen doen".

Ja, een dooddoener: leuke dingen doen. Hit and run. Mep en heel hard weglopen als antwoord op deze dooddoener "doe iets leuks". Maar als het werkt in de series die ik afzwoer, werkt het vast ook in 't echte leven, enjoy the good things in life.

Gelukkig is het leven simpel voor mensen met de Liekos-afwijking*.

Leuk met Liekos-afwijking = in de moslimwijk nieuwe producten ontdekken, een week naar de zee, eindeloos genieten van nieuwe spelletjes met mijn dochter.

(leuk zonder Liekos-touch = naar de supermarkt aan de overkant uiteindelijk dezelfde yoghurt kopen, de zee begon met een ritje naar Gent, mijn dochter leert haar hoofd optillen.)

*De Liekos-afwijking doet alles minstens maal twee, we love drama: 2 km file worden er 12, 2 kilo vermagerd tellen we als 5 kilo minder, een onenigheid is een dramatische ruzie, enz enz enz.   

25-04-10

Irritatie

Ze achtervolgt mij, al dagen- en nachtenlang.

Ze kruipt onder mijn huid, in mijn nagels en over mijn ogen.

Irritatie.

Gelukkig ben ik een mindful-adeptje dus kan ik feilloos mijn gewaarwordingen beleven en analyseren tot de kern van de zaak. Thank God for the Body Scan (not! wie wordt er beter van zijn tenen te beleven, soit, 't werkt wel.)

De irritatie is namelijk een schaapsvermomming, de wolf heet verveling. Verveling irriteert me. En het is mijn eigen verveling, door mezelf in mijn leven gebracht door niet verder te kijken dan mijn kabeltelevisie lang is.

Stap 1 uit de irritatieput: stoppen met mezelf te vervelen door elke borstvoeding te ondertitelen met televisieseries uit mijn digitale tv-theek en de wereld herontdekken.

11-04-10

Test uw mama-fingerspitzengefuhl

Krabwantjes houden niet alleen die schattige pollekes warm, ze beschermen ook: 

A- een kindje tegen zijn eigen nagels,

B- mama tegen de nagels van haar schattig boeleke,

C- mama en meer bepaald haar melkproducerende borsten tegen ongecontroleerde aanvallen van de ongemanicuurde babypollekes.

Uitslapen staat voor:

A- tot het middaguur in bed soezen op een luie zondagochtend.

B- na het uitsoezen verder soezen voor de tv op een luie zondagmiddag.

C- zondagnacht soezen tijdens de voeding van 3h vóór het soezen op zondagochtend en zondagmiddag.

Mijn maandag:

A- begint met het binnenlaten van de kuisvrouw,

B- waarna ik aan de strijk kan beginnen tussen voedingen door,

C- waarna ik, in mooi gestreken outfit en op fitflops, stiekem mijn werkmail check en, oh, werk.

 

Nooit vermoed dat het leven met een baby tot C zou reiken. A, daar kon in inkomen. B was mogelijk. Maar de C's? Dàt is het leven als jonge mama.

20:30 Gepost in Liekos | Permalink | Commentaren (0) | Tags: baby, mama, leven |  Facebook | | Pin it! |

24-02-10

Sunshine!

Sunshine!

Ok, we hebben vandaag ook

- veel regen gezien,

- een pc-crash overleefd,

- een platte band laten oppompen door de VAB,

- de VAB een tweede keer  opgeroepen omdat het lampje van de bandenspanning rood bleef branden,

- de VAB laten omrijden op de ring van Brussel omdat ik in paniek op een onvindbare bosweg ben gaan staan toen het lampje ging branden alleen maar omdat de sensor kapot is en niet de band,

- eindelijk in een bad gaan liggen toen het warm water op was.

Het leven is nooit saai, zeker niet op de eerste dag met enkele zonnestraaltjes en vriendelijke VAB-monteurs. De pc-crash verplichtte me effciënt te denken. Het wachten op de VAB viel samen met een lunch met een straffe madam. Nogmaals wachten liet ruimte om de ingeslagen snoepvoorraad aan te vallen én het werk rustig te overdenken. En dat koude bad? Hij is erbij komen liggen om het bodempje warm water over mijn buik te laten stijgen.

Sunshine!

22:41 Gepost in Liekos | Permalink | Commentaren (0) | Tags: leven |  Facebook | | Pin it! |

12-02-10

Existentiële vraag

Hoe een roddel- en betweterneef op afstand houden?

“En jij, Noa, welke existentiële vragen spookten er tijdens de begrafenis door je hoofd?”
“Wel, ik vroeg me af of de pastoor bij de offerande ook maaltijdcheques zou aanvaarden.”
“Oh ... Tjonge, jij bent een rare.”
“Ja. Dat hoor ik wel vaker.”
"Goed, ik ga je laten nu..."
"Ok"



 

12:27 Gepost in Noalinne | Permalink | Commentaren (0) | Tags: begrafenis, leven |  Facebook | | Pin it! |

08-02-10

Gisteren heb ik...

…geconstateerd dat ik nog 5 Euro te besteden heb en het nog lang geen betaaldag is.

…gesolliciteerd op één vaste en twee freelance jobs.

…vier meubelstukken uit mijn oude huis op internet te koop gezet.

…uitgehuild bij mijn lief.

…bedacht dat het altijd erger kan.

…niet kunnen bedenken wat dat dan zou zijn.

…gewenst dat alles anders was.

 

Graag had ik aangevuld met: ‘Mijzelf bij de oren gegrepen en met hernieuwd elan de zaken beschouwd. Alles komt goed.’

 

Die houdt u van me tegoed.

Hoop ik.

 

15:51 Gepost in Jola | Permalink | Commentaren (1) | Tags: overspannen, leven |  Facebook | | Pin it! |

07-02-10

Leeg gedacht

Leeg geschreven. Leeg gedacht. Leeg gepland.

Uitgebroed.

Na meer dan een jaar broeden op onontluikende eieren op menopur en aanverwanten, broed ik nu reeds acht maanden op mijn eigen nakomelingske en de voorbije maanden op de bijhorende uitzet.

Ondertussen broed ik duchtig maar zonder resultaat op sex appeal (moeder de vrouw is inventief genoeg om zonder man haar doelen te bereiken maar dat maakt de afwijzing voor de madonna in mij niet minder scherp).

Van maandag tot vrijdag broed ik intelligentie uit op het werk, dit laatste mét succes.

Uitgebroed.

22:37 Gepost in Liekos | Permalink | Commentaren (0) | Tags: leven |  Facebook | | Pin it! |

1 2 3 4 5 6 7 8 Volgende