08-02-12

Naast de kwestie

Gemeenschap tijdens de zwangerschap is onschadelijk. Fijn.

En soms komen jullie samen wat minder toe aan intimiteit. Check.

Allemaal fijn om te lezen op forums en in boeken maar het helpt het probleem de wereld niet uit. Alle bronnen stoppen bij het vaststellen van het probleem. Dus hier zit ik dan (weer onder mijn groene fleece deken), eenzaam en ongewenst binnen een relatie.

Aan tafel bij de gewokte biefstuk met boontjes wisselen we woorden uit maar komen niet meer tot een gesprek. De kilte die je voelt aan tafel, is erger dan de vrieskou buiten. En zijn hartelijke houding tegenover de poetshulp maakt het nog erger, kouder. Hij weet hoe haar examens gaan (86%!), wat ze op vakantiedagen doet (nummerplaat in orde brengen) en vast nog veel meer.

Van mij weet hij dat mijn dag goed was en ik weet dat zijn dag druk was. Ik mis hem. Ons. Maar de koudegolf verlamt me. En jaloezie. Achterdocht of de paranoia van een zwangere vrouw. En geen enkel boek of forum vertelt me of en hoe het weer goed komt...

22:23 Gepost in Liekos | Permalink | Commentaren (0) | Tags: relatie, tijdens, zwangerschap |  Facebook | | Pin it! |

14-08-10

Beste Oude Boekenkast

Verbouwen is mijn man zijn liefhebberij. Hij verdwijnt rustig in een hoekje om twee uur later weer op te duiken met een gelukzalige glimlach op zijn gezicht en een stuk keuken in zijn handen. Vandaag waren het de dampkap en de omringende kasten.

Natuurlijk gun ik hem zijn rust, vrijheid en onafhankelijkheid.

Maar hoe blijf ík rustig wanneer hij mijn aanrecht sloopt? Reeds gebezigde strategieën bestaan uit mijn eigen liefhebberij bezigen (wat momenteel onmogelijk is wegens geen bankkaart, wegens verloren in de bloemenwinkel) of uit ontkenning door middel van oordopjes en een zonnebril.

Oh ja, iemand tussen zijn bloemen een rode leren protefeuille vol bankkaarten gezien?

16:20 Gepost in Liekos | Permalink | Commentaren (0) | Tags: relatie |  Facebook | | Pin it! |

30-06-10

De extra kamer

Jong koppeltje aan het house-hunten. Maar zoveel scheidingen zijn er niet in de buurt van hun keuze dus ze hebben nog geen huis aan de juiste prijs gevonden. Ze willen zo graag elke ochtend samen wakker worden dus zoeken ze tijdelijk een huurplekje.

Gewoon, een livingske, keukenske, badkamerke en één slaapkamer.

En een extra kamer.

Waar ga je anders naartoe als je ruzie hebt en het regent buiten?

De jeugd van tegenwoordig heeft verstand in zijn kop.

22:05 Gepost in Liekos | Permalink | Commentaren (0) | Tags: relatie |  Facebook | | Pin it! |

13-06-10

Een hoofd vol.

Hij werkt. Veel. Hard. Like he can't get no satisfaction.

Maar steek een mannenhoofd vol werk, een dochter en sexuele frustratie (we zijn te moe, cliché!), er kan niets meer bij. Avonturen buiten deze lijntjes zijn taboe.

Echter, de vrouw des huizes vraagt, smeekt, jankt om andere avonturen.

Ik ben slim genoeg om mijn geluk niet van zijn humeur te laten afhangen. Van maandag tot vrijdag neem ik mijn eigen avontuur in handen als de Vrouw Zonder Vrees.

Echter, op zaterdagochtend lopen onze levens weer in elkaar. De schattenjacht naar een keukenvloer wordt een opgave vol "oej", "amai" en "alleej manneke" (de file, de prijs en de decibels van de dochter).

Gelukkig hang ik niet van hem af voor geluk, goedkeuring of voldoening. Een grotere rol wens ik hem wel toe. Dat hij mij gelukkiger zou maken, dat zijn bijdrage aan mijn geluk groter zou zijn.

Dus investeer ik in hem. Ook wanneer hij op vrijdagavond in slaap valt aan tafel. Op zaterdagmorgen zucht omdat het brood op is. Op zaterdagavond naar de belastingen vraagt.

Op een dag zal er weer ruimte vrijkomen in zijn hoofd voor avontuurtjes met de Vrouw Des Huizes Zonder Vrees. En mijn hoofd zit al vol plannen voor deze dag.

21:30 Gepost in Liekos | Permalink | Commentaren (0) | Tags: werl, relatie |  Facebook | | Pin it! |

08-05-10

Vicieuze cirkel in mijn relatie

Hij heeft het druk op zijn werk, dat begrijp ik.

Hij doet thuis zijn best om deel te nemen aan het huishouden, dat begrijp ik.

Hij heeft één keer een nachtvoeding overgenomen, dat apprecieer ik.

Dus kruipt hij om tien uur uitgeput in bed. Zonder me goedenacht te wensen, zonder zoentje en zonder omkijken.

Ik loop klaarwakker allleen door de woonkamer en wens mezelf tussen de slingers een prettige verjaardag. Vanbinnen heerst geen feestgedruis maar eenzaamheid. Mijn dochter sabbelt me naar haar kamer maar ik wil haar niet gebruiken als opvulling van de leegte die Hij veroorzaakt. En hoezeer ik Hem ook begrijp, me zo alleen voelen verlamt me te zeer om Hem te benaderen en de eerst stap te zetten naar toenadering.

Dus zit ik de dag na mijn verjaardag alleen thuis en is Hij met vrienden naar een wijndegustatie voor ze een pizza gaan eten. (Ik mócht mee hoor, wat heel erg leuk zou zijn met een dochter op mijn arm, tuurlijk.)

Soms wordt het Hem te veel en wil Hij even gaan ontspannen. Dat kwetst me pas echt. Hij zet een stap uit ons leven, weg van een dochter in huis en weg van de mama die daar bij hoort. Dat doet Hij zonder omkijken want het doet Hem goed.

Mij niet. Ik broed op wraak, op mijn uitstapjes, op mijn leven. Dus zet ik nog een stap verder weg van Hem, van ons. En uiteindelijk staan we allebei alleen.

 

21:57 Gepost in Liekos | Permalink | Commentaren (0) | Tags: jonge mama, mama, relatie |  Facebook | | Pin it! |

06-05-10

Mijn man en de wasmachine

Hij: "Liefste, de wasmachine is kapot."

Liekos: "Oh?" (gaat rustig door met haar onbenullige activiteiten)

Hij: "Serieus, de wasmachine doet het niet meer."

Liekos: "Oh, zo." (gaat rustig door met haar onbenullige activiteiten)

Hij (geirriteerd): "Vind je dat niet erg, dat de wasmachine het niet meer doet?"

Liekos: "Neen, want over ongeveer 20 minuten kom je mij melden dat je hem gemaakt hebt."  (gaat rustig door met haar activiteiten)

Hij: "Oh." (mengeling van irritatie en gevleid ego)

11:30 Gepost in Liekos | Permalink | Commentaren (0) | Tags: man, relatie |  Facebook | | Pin it! |

04-05-10

Cadeautip voor Mannen - Antwoord aan De Ideale Man

Beste Ideale Man,

Bedankt voor de cadeautip voor mannen. Blijkbaar moet ik het als vrouw niet te ver gaan zoeken en bevat het ideale cadeau... mezelf! Een fijne gedachte.

Gisteren heb ik de daad bij het woord gevoegd. Letterlijk. Zeven weken na een bevalling is dit écht wel een cadeau, maar dat wou u niet weten.

Nu, Hij geeft me niet alleen alles. Hij vraagt ook alles. Naderhand zei Hij namelijk "Krijg ik dit nu elke dag?".

Wat nu?

 

07:30 Gepost in Liekos | Permalink | Commentaren (1) | Tags: relatie, mannen |  Facebook | | Pin it! |

01-05-10

Cadeau voor mannen

Wat doe je een man cadeau die jou alles geeft?

Sokken? Een nieuwe trui? After Shave?

Zelfs een draadloze boor kan niet op tegen de schuld die ik open heb staan bij mijn lief. Hij troost, schommelt en ververst de dochter, niet met zijn vingers in zijn neus want met zijn vrije hand laadt hij de afwasmachine uit en mept hij onderweg even op mijn kontje en mompelt "mooie mama".

Terug naar de vraag: wat doe je zo'n man cadeau?

Tja, hij heeft ook wel eens mindere dagen. Vol chagrijn, gezeur op mijn (zelf in te vullen, gezeur op alles) en dan ook nog eens frieten als avondeten.

Sokken én een trui én aftershave dan maar? Er moet iets beters te vinden zijn...

07:45 Gepost in Liekos | Permalink | Commentaren (1) | Tags: relatie |  Facebook | | Pin it! |

12-04-10

Een nachtje later

Het beeld is terug, de volumeknop staat weer op max, Hij is helemaal bijgedraaid. En Liekos heeft Hem er fijntjes nog eens aan herinnerd dat Hij volgend weekend zijn nachtrust kan vergeten. (Híj is bij gedraaid, ik niet.)

Nog 4 nachtjes een beetje slapen voor het zover is. En dan...

Aah, uren dons rond mij gewikkeld...

 

11:31 Gepost in Liekos | Permalink | Commentaren (0) | Tags: relatie, baby |  Facebook | | Pin it! |

11-04-10

Beeld zonder geluid - in your face.

Hij is de meest fantastische partner die ik me kan wensen. Zeker nu we een kindje hebben, slooft hij zich uit om heel ons gezin draaiende te houden. Mijn lief is een goeie vangst.

Maar mama wil meer. Meer bepaald meer slapen, mama wil een nacht doorslapen. En Hij ging daar voor zorgen. Aah, vooruitzichten van uren dons rond mij gewikkeld...

Tot het zover was... Op het nachtelijke moment surpreme heist mama zich uit bed naar de kinderkamer. Toen werd mama boos. Gedaan met het beantwoorden van vragen, uitdelen van knuffels of werpen van liefdevolle blikken. Mama is ijskoud. Een volledige nacht en daaropvolgende dag kreeg Hij amper beeld en geen geluid.

Nu, vierentwintg uur later, krijgt máma Beeld Zonder Geluid. Geen antwoord op vragen, geen knuffeltje noch complimentje, zelfs geen oogcontact. In Your Face. Dat doet pijn.

Wat nu? Vragen waarom? Me verontschuldigen? Verklaren? Uitpraten?

Ik laat hem er een nachtje over slapen.

23:45 Gepost in Liekos | Permalink | Commentaren (0) | Tags: relatie |  Facebook | | Pin it! |

03-07-09

Man, man, man.

Hij weet dat hij mij nu en dan een beetje ongelukkig maakt door dagen na elkaar van huis te zijn en me zo weinig te missen. Ik word er on-verliefd van.

Hij nam me maandagavond mee op romantische date.

Hij heeft zijn dagen in het Zuiden gehalveerd.

Hij heeft de dagen die Hij thuis slaapt verdubbeld.

Hij heeft een actieplan als ik straks flauwval op Werchter.

 

Enkele weken geleden wist ik niet meer waar ik stond bij Hem en liet Hij me vol vertwijfeling en radeloos achter. Vandaag is de liefde groter dan elk cliché.

Mannen! Of beter: Man, man, man! 

13:00 Gepost in Liekos | Permalink | Commentaren (0) | Tags: relatie, liefde |  Facebook | | Pin it! |

03-06-09

Multiple Choice

Mijn buurman heeft hoorbaar:

A. zijn TelenetTV ge-upgrade met een x passion pakket.

B. een nieuw lief.

C. de Telenet-installateur ge-upgrade tot zijn nieuw lief.

Mijn lief heeft:

A. zijn afwezgheid ge-upgrade tot een break up.

B. ook een nieuw lief.

C. onze relatie ge-upgrade met een nieuw verdoken huwelijksaanzoek (n°3) .

Het antwoord op vraag één weet ik niet (en hoef ik niet te weten).

Het antwoord op vraag 2 houdt een x passion pakket in voor mijn liefdesleven. ;)

Het antwoord op zijn vraag blijft onveranderd: alleen omwille van de passie en romantiek, nooit omwille van de bureaucratie.

20:37 Gepost in Liekos | Permalink | Commentaren (0) | Tags: relatie, leven |  Facebook | | Pin it! |

27-05-09

Zo mooi, zo blond en zo alleen

Twee op drie.

In ieder geval alleen.

Hij vroeg me het leven 50km zuidelijker een kans te geven. Ik kwam, zag en keerde terug. Ok, zei Hij vanuit het Zuiden, tot binnenkort weer eens.

Aw. Dat deed pijn.

Hij belt nog wel. De komende 6 weken zou Hij voor het werk afwisselend in België en andere landen opleidingen bijwonen. Ok, zeg ik vanuit het Noorden, tot binnenkort weer eens.

Toen Hij zei dat hij terug thuis kwam wonen, dacht ik even "oh". Toen Hij vervolgens zei dat Hij enkele dagen terug thuis kwam wonen en dan naar het buitenland vertrok, dacht ik "òh".

Ik wil Hem wel thuis, ik wil Hem niet thuis, ik wil dat hij me mist, ik wil niet dat Hij me mist, ik wil dat Hij voor mij kiest, ik wil dat ik voor Hem kies.

Zo blond, zo verward en zo alleen. Drie op drie.

21:47 Gepost in Liekos | Permalink | Commentaren (0) | Tags: relatie, relaties |  Facebook | | Pin it! |

30-04-09

Muggen

Nacht, stilte, oh heerlijke rust rondom mij. Tot...

RONK... rrrRONK, rRrROnk.

Híj slaapt, zoveel is duidelijk.

Een zacht duwtje,  een kuchje, nog een klein tikje.

RONK!

DUW!

WAT?!

Ge snurkt.

Hij springt boos recht, sleurt zijn dons van het bed en stormt naar de woonkamer. Ik roep hem na en vraag naar zijn motieven, geen goed plan om middernacht. Hij antwoordt met "BLABLABLA, ZWIJG!". Ik pruttel nog wat tegen omdat hij toch snurkte en het een zachte duw was en val verongelijkt in slaap.

Ochtend, stilte, oh heerlijke snurkloze rust.

Hij sluipt binnen: "Er zaten allemaal muggen rond mijn hoofd vannacht, mijn straf om zo overdreven te reageren vannacht."

Lief hè.

13:00 Gepost in Liekos | Permalink | Commentaren (0) | Tags: snurker, relatie |  Facebook | | Pin it! |

12-03-09

Mama-moe

Ik vind ‘mama’ zijn vaak helemaal niet leuk. En f*cking moeilijk.

Zo. Dat is eruit.

Ik voel me soms enorm schuldig om die gevoelens. Aan de andere kant weet ik heus, dat ik niet de enige ben. Zelfs biologische mama’s hebben het er wel eens moeilijk mee. Toch denk ik, dat je meer verdraagt van je eigen kind. Dat je, moegewerkt, ’s avonds thuis óók niets liever wilt dan uitgebreid knuffelen en luisteren naar de belevenissen van die dag. Dat je jezelf opzij kunt zetten tot je kind naar bed is. Dat je jezelf überhaupt altijd maar op de tweede plaats kunt zetten. Dat je daarmee vrede hebt.

Maar ik niet.

Ik wil, moegewerkt, op de bank ploffen met een glas wijn en even niets aan mijn hoofd hebben. Ik wil een plekje voor mezelf. Ik wil privacy. Ik wil niet altijd het goede voorbeeld hoeven geven. Ik wil kunnen toegeven aan de incidentele shopkick die mij soms overvalt, zonder te hoeven bedenken dat dit geen verantwoordelijk gedrag is. Ik wil P ook wel eens een paar dagen voor mezelf. Ik wil…

Ik wil.

Ik wil.

 

Ik wou, dat ik een geboren mama was.

Ik wou, dat er ergens een handleiding bestond, waarin wordt uitgelegd hoe je dat doet; mama zijn.

 

14:30 Gepost in Jola | Permalink | Commentaren (2) | Tags: kinderen, relatie |  Facebook | | Pin it! |

19-12-08

Kerstkitsch

Ik pak mijn kerstversieringen uit. Mijn favoriete stuk is een 50 cm hoge kerstmanpop, gekleed in roomwit en goud.

 

‘Liefje, hoe vind je deze?’

‘Oh, mijn God… Dit kán niet waar zijn!’

‘Hoezo?’

‘Dit is té erg. Ik kan veel verdragen maar dit niet. Echt niet.’

‘Hoezo? Hij is toch leuk?’

‘Dit is niet leuk. Dit is de ergste kitsch die ik ooit zag. Deze mag je niet neerzetten.’

 

Ik kruip met mijn liefste glimlach én kerstman op P’s schoot.

 

‘Nee. Nee. NEE.’

‘Ja maar… Hij is toch leuheuk??’

‘Nee. Echt. Dit is de grens. Deze niet.’

‘Nouhou!! Vind je me niet lief dan?’

‘Jawel, ik vind je de liefste, mooiste en leukste vrouw ter wereld. Je hebt alleen op het gebied van kerstspullen een afgrijslijke smaak.’

‘Nou zeg….’

 

Verongelijkt klim ik van de bank. P krijgt bijval van Draakje, die als compromis besluit dat de kerstman elders een voor hen aanvaardbare plek kan krijgen.

Ik bezoek, zeker tot Nieuwjaar, het toilet wat vaker. Want daar staat ie nu, mijn prachtige kerstman.

Tsssss!

 

15:43 Gepost in Jola | Permalink | Commentaren (5) | Tags: kerst, relatie |  Facebook | | Pin it! |

21-10-08

Auw - het vervolg.

Vamorgen aan de ontbijttafel:

Liekos: Liefste, wil jij mijn rug insmeren met een dikke laag spierzalf?

Hij - kijkt een beetje ongelukkig -: Mag ik eerst ontbijten?

Erg hè, hoe hij denkt dat ik altijd alles meteen en wel nu wil.

Lief hè, hoe hij altijd meteen wil klaarstaan. Verliefde grijns.

10:00 Gepost in Liekos | Permalink | Commentaren (2) | Tags: relatie, stress |  Facebook | | Pin it! |

16-06-08

Kind

 

Ik zal de zoon van P gaan ontmoeten. Twaalf is hij en een moeilijk kind. Hij zal bij P blijven wonen, dus krijgt op enig moment zeker met mij te maken. We hebben besloten dat ik in eerste instantie ‘een zeilvriendin’ zal zijn. Volgens P zal mijn hond het ijs breken; zoon wil al jaren een hond. En hij gelooft vast dat zoon en ik het met elkaar kunnen vinden.
Maar toch… De ontmoeting met zijn vrienden maakte me niet nerveus, deze aanstaande ontmoeting wel degelijk en niet zo’n klein beetje. Wat als hij me niet leuk of aardig vindt? Hoe zal P daarmee omgaan?
En ook: Stel dat hij me wel aardig vindt. Wat dan als blijkt dat ik niet zomaar ‘een vriendin’ ben, maar dé vriendin. Een potentiële stiefmama… (Brrrr… Het woord alleen al! Ik heb visioenen van de boze stiefmoeder uit Assepoester, Sneeuwwitje en wat al niet meer. En als ik die al heb… Hoe zou dat dan bij zo’n kind werken?)

Ik ben geen mama. Ik wil het ook niet (meer) worden. Ben er vermoedelijk ook niet echt geschikt voor; moeder natuur weet immers wel wat ze doet op dat vlak. Maar dit kind hoort bij de man waarop ik verschrikkelijk verliefd ben. Ik wíl slagen voor deze test. Ik móet. P zal er zijn liefde niet van laten afhangen. Maar belangrijk is het wel.

De wereld is nog altijd roze, knalroze. Maar nu en dan schuift de schaduw van een jongetje door mijn blikveld.
Maar laat ik vertrouwen op mezelf en op het inschattingsvermogen van P. Het zal wel goed komen. Toch?

  

 

10:30 Gepost in Jola | Permalink | Commentaren (1) | Tags: verliefd, kinderen, relatie |  Facebook | | Pin it! |

14-05-08

Over de kracht van jezelf zijn.

 

Deze morgen ontving ik een brief van de gemeente waar ik woon. In verband met mijn scheiding verzoekt men mij aan te kruisen met welke naam ik van nu af aan wens te worden aangesproken. Tot mijn verbazing heb ik een drietal keuzes:
Ofwel: Mijn eigen naam.
Ofwel: De naam van mijn ex-partner, gevolgd door mijn eigen naam.
Ofwel: Mijn eigen naam, gevolgd door die van mijn ex-partner.
Voor de zekerheid keek ik nog even op de enveloppe; geen grapje… Ehm… Nou, dan moet ik maar serieus antwoorden ook. Hoewel ik het antwoord meer dan evident vind. Ik ben gewoon mezelf. Daar hoort dus mijn eigen naam bij. Jammer genoeg mag ik alleen maar een keuze aankruisen. Zucht. Ik mag ook nooit iets leuks… (En ik vraag me af: Ontving E ook zo’n brief? Dat zal wel niet.)

Wie die keuze niet had, was de kersverse cavia van mijn driejarig nichtje. Het arme beest zal zijn mannelijke identiteit niet moeten zoeken in zijn naam… Het kind noemde het dier Shelly. Tsja… Ik hoop maar dat hij zelfverzekerd genoeg is om deze schok te verwerken. Misschien is machismo cavia’s vreemd. Dat zou schelen. Een identiteitscrisis ligt op de loer! Aan de andere kant: Ze hadden al een konijn. Een vrouwtje. Luisterend naar de naam Elvis. Ach ja, what’s in a name?
J


Het is slecht met me gesteld. Schrijvend over de naam van de cavia van mijn nichtje. Boeiende stof, nietwaar?

Het was anders een dag die boeiend begon. Soort van, alt
hans. Want F besloot opnieuw te bellen. De waaghals.
Om u even bij te praten: Eergisteren zond ik hem, al slaapwandelend, blijkbaar een sms-berichtje. Om kwart voor drie in de nacht. Waarop hij prompt antwoordde (om vijf voor drie… Wat bezielt hem??) Probleem: Ik heb geen idee wat ik hem zond. Zijn antwoord deed vermoeden dat het vriendelijk was.  
Ik vreesde enigszins dat hij zou denken dat we weer goed zijn. Gelukkig ben ik zelfs in mijn slaap boos. Want hij meldde niet blij te zijn met het betreffende bericht. Ik durfde niet vragen wat ik schreef. Leg het maar eens uit!
Nu ja, kortweg: Hij doet enorm zijn best het goed te maken, op zijn manier. Ik laat hem nog een poosje kronkelen en zweten. Tot ik weet wat ik met hem wil. Da’s goed voor hem. En nog beter voor mij.

Ik heb mijn rug weer recht. In het besef dat ík de baas ben over mijzelf. Mijn naam zal weer op officiële documenten prijken. Gek genoeg helpt dat tegen de gevoelens van onbelangrijk zijn die de laatste dagen vergalden. Want ik ben er. Het staat er. Bekrachtigd met een handtekening. De mijne.
Jola is back. Be aware!!
 

 

22:19 Gepost in Jola | Permalink | Commentaren (1) | Tags: identiteit, liefde, relatie |  Facebook | | Pin it! |

13-05-08

Stoorzender

Jola, Noa: één van jullie wenst het mannelijk ras een ijstijd toe, de andere zet ze in vuur en vlam. Mijn man wenst zijn lief een ijstijd toe. Hij gaat niet gebogen onder een hormonale cyclus (te vroeg voor penopauze ). Hij heeft geen (buitensporig) drankprobleem. Welk excuus kan er dan zijn voor zijn irritatie? Toch ikzelf?

Een relatie is een werkwoord dat verbogen wordt op goede en kwade dagen. Zijn kwade dagen zijn gevuld met fouten van zijn lief:

- Zijn lief laat altijd "dingen, vanalles" achter op de plaats waar hij wil lopen. De mand met strijk staat in de gang naar de slaapkamer. De stofzuiger staat in de keukendeur. De emmer met dweil staat achter de stofzuiger geparkeerd.

- Zijn lief is een beetje lomp, maar na 10 jaren is het schattige er af. Vandaag zijn haar beide grote tenen geschaafd na aanvaringen met de slaapkamervloer, de siliconespuit (lag op de grond in onze badkamer) en het tafeltje met kranten in de woonkamer.

- Zijn lief heeft een laag knuffelgehalte. Ze springt in YAR-projecten, redt de wereld op café met vriendinnen en kwebbelt haar zus uit een postnatale. Tussendoor ligt ze vol zelfmedelijden ijs-met-hagelslag te eten in de zetel. Waar past hij zelf in het plaatje?

Ik, zijn irritante lief, zal straks de wasmand in de deur van de berging zetten, de stofzuiger hiervoor parkeren (hij geraakt niet in de berging met die wasmand) en de emmer uit de weg voor de frigo zetten. Vervolgens wil ik ijs en gaat de sotfzuiger naar de gang en de wasmand naar de slaapkamerdeur. Onderweg stoot ik de papiermand om.

Tussendoor zal ik hem overladen met kusjes. En mezelf met een ei-s-tijd.

 

21:32 Gepost in Liekos | Permalink | Commentaren (2) | Tags: relatie |  Facebook | | Pin it! |

11-05-08

Deel vier

 

Blijkbaar kon het nog slechter worden. Gelukkig weet men dat soort dingen niet tevoren, het leven zou een hel worden.

Toegegeven: Hij belde uit eigen beweging. Hoera. Vraag één luidde: Ben je nog altijd boos op mij? Het antwoord lijkt me evident. Hoe kan boosheid verdwijnen zonder dat het is benoemd? Hij wil geen confrontatie. Maar zocht me toch weer op, ondanks zichzelf, blijkbaar. Het gesprek was lang en onaangenaam. En loste, wat mij betreft, niets op. Het onbegrip blijft. Zijn nonchalance (‘Het is gewoon jammer, volgende keer beter.’) staat haaks op mijn woede en teleurstelling.
Het vervolg schreeuwt in mijn hoofd. Ik weet het, ik weet het. Maar mijn hart wil er niet aan. Dom, bang, verliefd hart.

De nacht was lang en warm. De dag is niet veel beter. Mijn mama belde deze morgen. Omdat ik zo alleen ben. En ik wil niet dat ze weet hoe ongelukkig ik mij nu voel. Dus slik ik mijn tranen door en antwoord opgewekt dat het prima gaat. Toneelspelen gaat uitstekend door de telefoon.

Dadelijk ga ik wandelen met hond. Ik trek mijn glimlach aan en sleur mijn schouders een verdieping hoger. Als je het niet weet, zie je er niets van. Gelukkig heb ik eindelijk die grote, donkere zonnebril.
 

 

13:50 Gepost in Jola | Permalink | Commentaren (0) | Tags: verdriet, relatie |  Facebook | | Pin it! |

10-05-08

Hoe het is

 

Mijn huis vaart wel bij mijn woede en teleurstelling: Twee wasjes hangen buiten aan de lijn te wapperen. De badkamer blinkt. De woonkamer is gestoft, gestofzuigd en gedweild.
Ikzelf ben moe en bezweet en wil dat de dag voorbij is. Dat dit hele weekend voorbij is. Er is nu niets meer te doen. De bovenverdieping was eerder deze week al ten prooi gevallen aan mijn frustratie.  

Mijn hart luchtte ik deze ochtend in een lange mail aan F. Met de mededeling, dat ík nu eens ga zwijgen. Tot hij het fatsoen kan opbrengen zich minstens te verontschuldigen. Want tot nu toe deed hij daartoe geen enkele poging.  

De zon schijnt en ik vraag mij vertwijfeld af of dit nu liefde is. Van mij. En van hem. Of houden we elkaar gewoon voor de gek? Of ik mijzelf. Misschien wil ik wel geloven in iets wat niet bestaat.Maar dat maakt het niet anders of beter. 

Buiten varen bootjes af en aan langs mijn huis. Vrolijke mensen fietsen in korte broekjes langs mijn voortuin. Eens temeer besef ik, dat ik alleen ben. En het hamert in mijn hoofd. Want vandaag zou ik samen zijn. 

I cried him a river (again).
En baal ervan dat hij zo goed kan zwemmen. 

 

 

12:55 Gepost in Jola | Permalink | Commentaren (1) | Tags: relatie, kwaad |  Facebook | | Pin it! |

08-05-08

Vergeet het maar

 

Jola is de moedigste van ons allemaal… Lees ik, terwijl de tranen onophoudelijk over mijn wangen stromen. Ik voel me helemaal niet moedig. Sinds gisteren kleiner dan klein. Overbodig. Dom.
Mijn lief vergat onze afspraak voor dit weekend. Hij is me gewoon vergéten en heeft nu de weekendoppas op zijn dochter. Er valt dus ook niets af te zeggen. Er kon niet eens ‘het spijt me’ af.  

Hij zweeg gedurende de tirade die ik tegen hem afstak. Hij zweeg toen ik zei dat ik moest gaan. Hij zwijgt nog altijd, al bijna twee dagen. Het sms-berichtje dat ik hem deze middag zond, met de mededeling dat zwijgen de dingen niet anders maakt, werd niet beantwoord.  

En nu… Nu zou ik er een punt achter moeten zetten. Voor eens en altijd. Het is niet de eerste keer dat hij zijn woord brak. En telkens zette ik hem aan de deur. En telkens kwam hij terug. En ik liet hem.
Ik zou standvastig moeten zijn. De moed hebben die Liekos mij toeschrijft. Hem de deur wijzen. Mijn ogen, oren en hart sluiten voor alles wat hij zegt en doet.
Mijn aandacht richten op wat is en kan. Niet op wat nooit zal zijn. Maar toch.  

I cried him a river. Meer dan één.
Liefde is de hel op aarde vandaag.
Misschien is het morgen beter. 

 

22:32 Gepost in Jola | Permalink | Commentaren (2) | Tags: liefde, relatie |  Facebook | | Pin it! |

04-05-08

Mr. Right: The search

 

Vraag 1)

Bent u vrijgezel?

(Bij antwoord ‘neen’ hoeft u de lijst niet verder in te vullen. Been there, done that, got the t-shirt…) 

Vraag 2)

Wat is uw leeftijd?

(Bij antwoord boven 50 hoeft u de lijst niet verder in te vullen. No offense! Maar men moet ergens een grens trekken, nietwaar?)


Vraag 3)

Wat is uw lengte?

(Bij antwoord onder 180 cm hoeft u de lijst niet verder in te vullen. No offense either! Maar ik neem aan dat geen man graag omhoog wil kijken naar het gezicht van zijn partner.)


Vraag 4)

Houdt u van shoppen? (Althans: Het trekken van de juiste kaart en het dragen van de tassen.)

(Bij antwoord ‘neen’ hoeft u de lijst niet verder in te vullen. Uw leven hoeft immers geen hel te worden. En het mijne ook niet.)


Vraag 5)

Kunt u tegen een verbaal stootje?

(Bij antwoord ‘neen’ of ‘misschien’ hoeft u de lijst niet verder in te vullen. Geloof me… Bij mij dient u dat zeker te weten!)


Vraag 6)

Bent u tot hier gekomen?

(Bij antwoord ‘ja’: Waar was u toch al die tijd?)

 

Ziet u wel, heren, zo veeleisend ben ik niet. Het is maar een klein lijstje met eenvoudige vragen. Dan weet ik waar ik aan begin. En u ook. Hoewel…

 

In het onwaarschijnlijke geval u enthousiast wordt: Er moet eerst nog even een niet-vrijgezel van 178 centimeter die niet van shoppen houdt uit mijn systeem. Hem liet ik die lijst namelijk niet invullen. En ziedaar: Totaal verslingerd aan een ‘foute’ man.

Maar maak u geen zorgen: Uw gegevens bewaar ik in mijn archief, voor het geval de positie ooit beschikbaar komt. Tegen die tijd mag u de lijst overigens ook verder invullen als u boven de 50 bent. Vermoed ik.

 

 

21:43 Gepost in Jola | Permalink | Commentaren (1) | Tags: relatie, single |  Facebook | | Pin it! |

07-04-08

Is het dat

Beste Jola, De naïviteit van kinderjaren doet ons hier de das om. Sprookjes verwelken, “lange en gelukkige levens” vergaan, maar onze illusies zullen altijd bestaan.

Ik vraag me wel eens af of ik mezelf onderweg misschien verloren ben. Het geloof in mezelf, in de droomprins en in mijn eigen paleis waren vroeger zo tastbaar aanwezig. Ik stormde mijn leven tegemoet vol vertrouwen dat de luchtspiegeling van een perfect leven op een mooie dag tot tastbare steen zou worden.

En daar vinden we elkaar: het kan, het moet kunnen. Ik neem geen genoegen met minder dan de magie. Sneeuwwitje stoot in mijn sprookje niet op een prins maar op een uitdagende carrière die haar rug om zeep helpt. Assepoester verliest geen glazen muiltje maar haar maagdelijkheid bij het verlaten van het bal.

 

Is het dat?

Is de magie van sprookjes niet meer dan verzinsels en hersenspinsels?

 

Ik weiger volwassen te worden en mijn geloof af te vallen. De prins kwam niet op een paard maar was de bovenbuur, het stalen ros herbergt ook paardenkracht onder de motorkap. Mijn kasteel is een veilige burcht met kabelaansluiting. Ik trek misschien niet elke morgen een prinsessenjurk aan met roze muiltjes, jeans staat me ook goed.

 

Is het dat? Ja.

Het is goed zo.

13:28 Gepost in Liekos | Permalink | Commentaren (2) | Tags: liefde, relatie |  Facebook | | Pin it! |

31-03-08

Liefste, wat zou jij aan mij verbouwen?

... vroeg hij terloops terwijl we wachten op het stoofscholteltje met spagetti.

"Hé?" (ik keek met een schuin oog televisie tijdens het wachten, de serie was meeslepend) "Wel, wat zou jij graag aan mij verbouwen?"

3-sporenbeleid flitste door mijn hoofd: "Denk, liekos, denk! Sneller!"

Was dit een strikvraag? (het correcte antwoord luidt: niets, ik zie u zo graag) 

Was dit een inleiding naar wat hij aan mij wil verbouwen? (het correct antwoord luidt: iets miniems, misschien een kilootje minder)

Was dit een oprechte vraag omdat hij worstelt met hormonen? (kans 0%, maar indien mannen dit ook kennen luidt het correcte antwoord: goh, ik vind je nu mooier dan toen we elkaar net leerden kennen)

Ik gokte op optie 1. Mijn officiële antwoord luidde als volgt: "Ik ben zo op u verliefd geworden en kan mij niet voorstellen dat je er anders uitziet, liefste."

Reactie: luide bulderlach aan de lege tafel...

Ik koos het hazepad en vluchte naar het pruttelende stoofschoteltje met spagetti.

Maar... wat zeg ik als hij het straks opnieuw vraagt?

20:13 Gepost in Liekos | Permalink | Commentaren (2) | Tags: relatie, liefde |  Facebook | | Pin it! |

21-03-08

Vriendje (bis)

 

Lief, wacht even. De lijn is erg slecht. Als die hapert, gaan mijn gedachten ook haperen.

Oh, wat vervelend.

Ja, kun je me op de vaste lijn bellen? Dat nummer heb je toch?

Ja, dat heb ik. Tot zo.

 

Zo, dat is beter. Nu hoor ik je zonder haperingen.

Nou gelukkig maar.

Kan je eigenlijk tekenen? Het is misschien leuk samen iets te schilderen ofzo.

Ehm, nou… Ik vind het wel leuk maar ik denk niet dat ik talent heb. Teken jij dan?

Ja, dat weet je toch! Ik gaf je laatst die tekening. Mijn onderwerp is wel wat beperkt.

Oh ja, dat weet ik nog. Zag er wel fier uit. Ongeveer zoals jij.

… Weet je… Ik ga sowieso haperen van jou.

Oh, vind je dat vervelend?

Nou nee, maar ik ben liever dichtbij je dan. Mag ik morgenavond al komen?

Ja hoor, ik had geen wilde plannen.

Nu wel, denk ik.

Ehm…

Tot morgen, zoetje.

….

 

 

22:27 Gepost in Jola | Permalink | Commentaren (0) | Tags: relatie |  Facebook | | Pin it! |