02-05-12

morgen rotdag?

Vandaag was een rotdag.

Na twee weken rust ben ik terug aan het werk.

Ik ben emotioneel labieler dan voor mijn rustpauze. Mijn empathische collega's willen allemaal horen dat het weer goed gaat met mij en mijn buik. Ik kom in gesprekken niet verder dan "euh-hhmmmm" waarmee ik bedoel "het gaat goed hoor, ja hoor" maar "euh-hhmmm" klinkt alsof ik op instorten sta.

Een fijnbesnaarde collega wou weten of ik tijdens mijn vorige zwangerschap op dit punt (want ik moet nog meer dan tien weken) ook al zo -kuchje- groot was.

Een andere collega vond mij wat rood aangelopen, zaten mijn panty's wel goed?

En om het allemaal af te maken is mijn dochter huilend in bed gekropen terwijl ze riep "nee, mama, nee". Vrij vertaald staat dat voor "ik hoef geen kus en knuffel" waar ik aan toevoeg "van mijn mama die me vandaag in de steek liet door te gaan werken en 's avonds te moe te zijn om met me te spelen".


Wat doet een emotioneel labiele, uitgebluste, zwangere vrouw die zich dik, lelijk en afgewezen voelt?
Een doos biscuits openen en leeg eten, inderdaad.

En nu? Inderdaad, nu voel ik me nog slechter.

En morgen? Ik wil niet nog eens na zo'n rotdag op de sofa eindigen onder de kruimels...

11-04-12

Buikje

Zes maand zwanger en ik krijg mijn buik niet meer onder mijn bureau gerold.

Genant.

 

De afstand tussen mijn neus en mijn pc-scherm groeit elke dag een milimeter. Het lukt me nooit om nog een kleine drie maanden te werken. Nog enkele milimeters en ik kan geen kleine lettertjes meer lezen.

Als bediende binnen de communicatie-afdeling van een multinational is dat een ramp. Ik heb de kleine lettertjes nodig om de volledige waarheid uit de doeken te doen. Zonder onze kleine lettertjes weet je nooit wat we exact met je aanvangen maar als ik dat te luid en duidelijk meegeef, wil er niemand ingaan op het aanbod omdat het niet te snappen is welke voorwaarden we precies zullen opleggen.

Mijn laatste project is er alvast eentje zonder kleine lettertjes. Alles zoals het hoort in body-copy, upfront in uw gezicht zonder enige adder onder het gras.

Het flopt.

 

Als ik mijn rugleuning volledig achteruit laat zakken, geraak ik dichter bij mijn scherm. Het volgende project zal er waarschijnlijk terug eentje met kleine lettertjes zijn.

Ik hoop dat ik niet vast kom te zitten onder mijn bureau.

 

 

 

09:54 Gepost in Liekos | Permalink | Commentaren (0) | Tags: zwanger, werk |  Facebook | | Pin it! |

02-04-12

Smile away!

Relax the outside, smile and the suffering will soften.

't Klinkt zwaar. Het was de yoga-instructrice tijdens de zwangerschapsyoga over onze onmogelijke pose die, in alle eerlijkheid, goed meeviel. Bij het strechen en rekken en ademen lukt goed: smile and move on.

Op het werk probeerik het ook. Keep smiling. Smile away! Ahoy!

Maar ze zetten mij in de zak met centen, werkingsmiddelen die verdwijnen en nieuwe bazen met een aandachtspanne van maximaal 30 seconden (tenzij je moppen met dubbele moraal tapt, daar heeft hij een oneindige aandacht voor). Smile away? 't werkt niet. Na een uur lachen heb ik kaak-kramp maar het voelt nog steeds allemaal even pijnlijk.

En de volgende die op mijn gerichte en goed beargumenteerde kritiek antwoordt met "ach, mijn vrouw was ook zo toen ze zwanger was" gaat met meer dan een kaak-kramp naar huis.

Ik weet niet wat ik precies wil vertellen. Ik weet alleen dat ik zwanger ben, kwaad op mijn werk en dat beide niets met elkaar te maken hebben.

22:23 Gepost in Liekos | Permalink | Commentaren (0) | Tags: zwanger, werk |  Facebook | | Pin it! |

19-03-12

creche-stress?

Na een weekje vakantie kwam mijn dochter vandaag uitgerust op de creche.

 

Echt waar, dat zeiden ze vanavond. De vakantie had haar deugd gedaan.

 

Dus zelfs naar de creche gaan is in deze tijden stresserend en vraagt soms een time out. Of zouden wij, hard werkende ouders, onze stress van de voorbije weken elke dag mee genomen hebben naar huis en haar zo onze -werk gerelateerde- stress bezorgd hebben?

Ik vrees het laatste. Mijn dochter had vakantie nodig van mijn werk.

21:02 Gepost in Liekos | Permalink | Commentaren (0) | Tags: kinderen, werk, stress |  Facebook | | Pin it! |

10-03-12

Slaapwerk

De hele nacht heb ik doorgewerkt.
In de plaats van zoete dromen werd mijn slaap gekleurd door to do lijstjes.
Die ik nu, wakker, weer vergeten ben.
Mij achterlatend met het gevoel van euhm, stress, want vannacht leek het allemaal zo belangrijk.

Stress, zo herken ik stress.

Ach, als het echt belangrijk was schiet het mij wel terug te binnen. Eerst een croissantje halen.

Afkicken van stress, zo doe ik dat.

07:08 Gepost in Liekos | Permalink | Commentaren (0) | Tags: stress, werk, slapeloos |  Facebook | | Pin it! |

27-02-12

Irritatie

Ik haat zwanger zijn op het werk.

Mijn nieuwe baas: "Hoe is't eigenlijk?"

Zwangere ik: "Grmbl-goed."

Baas: "Niet dus." (bulderlach)

 

Wat werkt mij nu het meest op mijn zenuwen: dat ik een rotdag niet weg kan steken of dat hij het moet opmerken. De eerste drie maanden van mijn zwangerschap liep ik regelmatig de gang op om mijn misselijkheid te verbijten. Nu zijn het de traantjes. Elke vraag, mail of blik kan genoeg zijn om mij tot tranen toe te irriteren.

Want dat is het, irritatie. Vergeet ontroering, vergeet geraakt worden door donzige baby-eendjes op tv. Ik ben over dons heen, ver heen.

Nu ja, moeten mijn medemensen maar niet zo irritant zijn. Daar. Zoals mij elke maandag vragen naar een update van cijfers die elke week op dinsdag geleverd worden. Elke week, vragen op maandag, naar de cijfers van dinsdag. Daar is niets donzigs aan, dat is irritant.

Elke rationele persoon weet toch dat het onmogelijk is dat de cijfers van dinsdag er al op maandag zijn.

Of dat de hele wereld irritanter werd sinds ik zwanger ben. En toch is het het zo.

 

Ik haat zwanger zijn op mijn irritante werk.

21:43 Gepost in Liekos | Permalink | Commentaren (0) | Tags: zwanger, werk, emotioneel |  Facebook | | Pin it! |

15-02-12

Emo-food(2)

Note to self: ik verdraag tijdens mijn zwangerschap geen aanval op emo-food. Volgende keer weer gewoon zagen in de plaats van eten uit frustratie.

21:57 Gepost in Liekos | Permalink | Commentaren (0) | Tags: werk, zwanger |  Facebook | | Pin it! |

06-02-12

Emo-koe, keep on cryin'

Dankzij het hormonengeraas van mijn zwangerschap heb ik niet alleen ein-de-lijk een C-cup (jiehaa!), ook mijn huilbuien nemen enorme proporties aan. “Koffietje?” geeft al aanleiding tot het verbijten van traantjes. Het is quasi onmogelijk om de werkdag professioneel door te komen.

Mijn nieuwe strategie is toegeven. Niets verbijten, niets wegstoppen achter een stofje in mijn oog: gewoon gààn.

 

 

“Koffietje collega?”, dan zegt Liekos “Ohh, een theetje met suiker zou mij deugd doen.” Door eventjes over-the-top te gaan, als is het maar een fractie van een seconde, kan ik de rest van het werk weer aan.

 

 

Vandaag was ik op de koop toe mijn mascara vergeten aan te doen. Volgens mijn schoonbroer is dat mijn niet-helemaal-uitgeziekte-look (niet te verwarren met net-uit-bed-look met zorgvuldig doch spaarzaam aangebracht make-up, de niet-helemaal-uitgeziekte-look staat enkel goed in een ziekenhuisbed). Enfin, zonder mascara zie ik er uit alsof ik een koekje verdien, of vijf. Vandaag hebben dus een hele rij mensen deze zwangere vrouw uit compassie aangeboden om een koffietje te halen en ik heb gescoord: een theetje met suiker, een heldere bouillonsoep,  een laptoplader en het verplaatsen van een vergaderzaal naar mijn verdiep.

 

 

Toegegeven, die vergaderzaal vond ik er zelf over.

 

 

21:40 Gepost in Liekos | Permalink | Commentaren (0) | Tags: zwanger, hormonen, werk |  Facebook | | Pin it! |

02-02-12

Emo-koe

In het normale leven ben ik hormonen-loos. Mijn lichaam stuurt geen complexe cyclus van hormonen aan die zorgt voor PMS, hormonale uitbarstingen of ander leuks. Klinkt goed, maar ik ben dan ook onvruchtbaar.  

Bon, hormonaal een beetje opgepord met Fostimon ben ik nu dus zwanger. Het hele hormonaal gestuurde emotionele gebeuren is een beetje nieuw voor mij.

Hoe doen vrouwen dat, jaar in jaar uit?

 

Gisteren heb ik te horen gekregen dat mijn takenpakket naar een andere afdeling verhuist. Fine. En ik verhuis mee. Ook goed. I can handle it.

Ik neem dus afscheid van mijn baas. Waar ik aan gehecht ben geraakt. Waar ik naar opkijk.

Voel je de emo komen?

In den beginne sprak hij me toe en deed ik niets meer dan de man een beetje dommig aankijken, staren als een koe. Ik begreep de individuele woorden die uit zijn mond kwamen maar snapte niet wat hij me wou vertellen. De man werd er lichtjes gefrusteerd van, wreef dan nerveus door zijn blonde, golvende haar en herhaalde de woorden. Het heeft mij drie maanden gekost om uit zijn woordenbrij een duidelijke opdracht te destilleren. En nu begrijp ik halve woorden. Hij zei me gisteren dat hij graag met me had samengewerkt, omdat ik vaak uit mezelf deed wat hij zelf zou doen. Terloops, leunend op de overloop, en ging even door zijn haar.

Hoe blijf je dan droog?

Jongens, in het normale leven zou ik tegen de snoepautomaat stampen, hopen dat het mij chips oplevert en doorgaan. Maar nu, hormonaal opgepord en één en al in contact met mijn emoties, zit ik al de hele avond op de bank te snotteren. Tissues dwarrelen over mijn groen fleece dekentje als verdwaalde sneeuwvlokjes. Elke keer dat zijn uitspraak door mijn hoofd schiet, schiet ik vol en wordt het tissues-tapijt rond mij een beetje witter en mijn ogen nog een beetje roder. Snotter, snif, boeh.

Hoe, op welke manier kan deze emo-koe morgen professioneel de dag doorkomen?

 

22:34 Gepost in Liekos | Permalink | Commentaren (0) | Tags: zwanger, werk, verandering |  Facebook | | Pin it! |

07-09-11

Eindelijk!

 

Effectief ben ik straks ‘slechts’ 4 maanden werkloos geweest. En oh: Hoe frusterend is dat!
Gek genoeg niet het feit op zichzelf, maar meer de zoektocht naar een passende job.

Ik had het mooi uitgedacht: Ik zou mijn eigen bedrijf hebben en daarnaast een job voor zo’n 24 uren per week om tijdens de opstart de vaste lasten te kunnen betalen. Hoe anders was de werkelijkheid, die van geen interessante parttime job wilde weten. Die mijn 41 levensjaren een haast onoverkomelijk struikelblok maakte, die mijn diploma’s leek te ontkennen, die mijn loyaliteit vertaalde naar gebrek aan flexibiliteit!

Uiteindelijk is het dan gelukt: Een interessante job, mij op het lijf geschreven. Op een luttele 15 autominuten van huis. Met een jaarcontract, in Nederland vandaag de dag een unicum!
Dus ik ben blij, blij, blij!

Er is maar één downside: Mijn eigen bedrijf gaat voor een poosje in opslag, wachtend op betere tijden. Want die komen! En ik zie er reikhalzend naar uit!

 

14:12 Gepost in Jola | Permalink | Commentaren (0) | Tags: werk, leven |  Facebook | | Pin it! |

01-09-11

U bent geweldig...

 

Ik ben opnieuw afgewezen door een potentiële werkgever. Ditmaal omdat ik teveel heb geleerd en teveel ervaring heb. Verder vindt men mij ‘geweldig’. Elders in het bedrijf zou ik een aanwinst zijn. Maar daar zijn geen vacatures.

Een vriendin wordt na 6 weken de laan uitgestuurd wegens haar stotterprobleem. Dat de werkgever kende toen hij haar de job gaf. Verder vindt hij haar ‘geweldig’. Elders in het bedrijf zou ze een aanwinst zijn. Maar daar zijn geen vacatures.

Ondanks ons beider ‘geweldigheid’ zitten we beiden zonder werk.
Ik weet niet of ik het nog kan volgen allemaal. Worden we afgescheept met een pleister op de wonde? Of zijn werkgevers gewoon niet toe aan ‘geweldige’ werknemers zoals zij en ik?

 

12:23 Gepost in Jola | Permalink | Commentaren (0) | Tags: werk, teleurstelling |  Facebook | | Pin it! |

26-07-11

Afwijzing

 

Na de zoveelste eufemistische afwijzing voor een job, raak ik wat cynisch.
De standaardreactie luidt als volgt: Uw CV ziet er prima uit, uw presentatie heeft een zeer goede indruk gemaakt maar u past niet in het gedachte profiel / in het team.
Goed.
Vorige week dacht ik nog, dat er dan met mijn persoonlijkheid heel wat mis zou moeten zijn.
Maar neen, P bedacht, dat deze formulering een uiterst charmante wijze kon zijn om mij te vertellen dat ik te oud (dus te duur) ben. Hij was erg blij met zijn vondst.

Ik ben er nog niet uit of ik nou liever een naar of een oud en duur mens ben. Wat denkt u?

 

17:04 Gepost in Jola | Permalink | Commentaren (0) | Tags: werk, afwijzing |  Facebook | | Pin it! |

12-07-11

Zou jij durven... (3)

...toegeven dat de nieuwe job van je leven heel erg hard tegenvalt en nog tijdens je proefperiode uit je nieuwe contract stappen?

 

Ik ben slechts een week verwijderd van een jobloos, centenloos, autoloos bestaan.

Goh, verleidelijk. Een week opzeg. Het allemaal achter laten: het genegeerd worden, niet gehoord worden, gekleineerd worden; dat allemaal achter me laten.

In mijn functie-omschrijving staan mooie worden rond het aansturen, opzetten en opvolgen van projecten. Opvolgen dat klopt, bevelen die uit een ondoordringbare mist van hiërarchieën en politiek naar beneden dwarrelen.

 Vandaag heb ik daar bovenop geleerd dat een goede BH niet bijdraagt aan geluk op de werkvloer. Integendeel, mijn nieuwe BH brengt niet enkel mijn boezem tot ongekende hoogten, de reacties laten vermoeden dat er nog wat omhoog kwam en ik gedegrageerd wordt tot "het meisje van mijn afdeling" die "paniekjes zaait" en "ze wel eens een mailtje zullen sturen".

 

Slechts een week opzeg, het is verleidelijk.

En dan?

Zolang er geen plan B is, ploeter ik voort.

Meer nog, morgen trek ik ten strijde, dit meisje trekt ten strijde!

21:04 Gepost in Liekos | Permalink | Commentaren (3) | Tags: werk, nieuwe job valt tegen |  Facebook | | Pin it! |

24-06-11

Zou jij durven...

volgende zin uitspreken:

Dàt is een geweldige handtas, Meneer CEO!

 

Het wàs een geweldige handtas, afgestemd op zijn das en schoenen, een afbeelding van de skyline van Parijs. Ik durfde niet.

 

 

 

 

 

20:21 Gepost in Liekos | Permalink | Commentaren (0) | Tags: werk, mannen |  Facebook | | Pin it! |

23-06-11

Assistant for sale (3)

Komt de assistente binnen “bonjourrrrr, chèrrrrss collègues, j’ai très bien dormi. Vous aussi ?”.
“Neen, wij hebben de nacht doorgewerkt gezien het evenement van straks”.
“Allez, ich pekrrrijp da ni. De eele wek al stress stress stress. Je suis Zen, moi”.

OK. Zucht. Kunnen we dan nu over tot de orde van de dag ?


09:17 Gepost in Noalinne | Permalink | Commentaren (0) | Tags: werk |  Facebook | | Pin it! |

22-06-11

Assistant for sale (2)

De assistente is naar huis. Eindexamen Nederlands - hier wordt niet mee gelachen – en ’t is ook niet omdat ze te lang studeerde (whoehaha) dat ze deze ochtend 40 min te laat was. De wagen ging niet vooruit. Gisteren kwam ze met de metro dus toen zal er een andere reden geweest zijn. En maandag ? Tja, dat uur van maandag... Stom eigenlijk , hoe een mens ’s ochtends een uur kan zoeken naar schoenen die ze eigenlijk al een maand moest ophalen bij de schoenmaker. Ik moet als vrouw begrijpen dat die 17 andere paar zwarte schoenen niet bij dié broek pasten.

Een andere broek aantrekken misschien en toch trachten op tijd te komen?

Hahaha, Noalinne toch ... wat een idee? Zotte doos.

De zotte doos zal nu nog een beetje verderwerken.

21:29 Gepost in Noalinne | Permalink | Commentaren (0) | Tags: werk |  Facebook | | Pin it! |

17-06-11

Jobhunting, the sequel of the sequel

 

Een uur. Zolang dacht ik deze morgen een baan te hebben.
Bij terugbellen blijkt, dat zich een bekende heeft gemeld voor de zo begeerde functie. Ik word vriendelijk bedankt voor mijn belangstelling. Succes gewenst met de banenjacht. Wederom. Ja, dank u.
Er ontglipt me een stevige krachtterm na het verbreken van de verbinding.

P belooft chocolade en troost.

Noa: Die assistente, gaat die nog lang blijven? En zo nee, kan de functie ook op afstand worden uitgevoerd?
Terwijl ik wacht op je antwoord, zal ik mijn Frans alvast wat ontroesten…

 

13:11 Gepost in Jola | Permalink | Commentaren (0) | Tags: werk, frustratie |  Facebook | | Pin it! |

16-06-11

Assistant for sale (1)

Een voormiddag uit het leven van de assistente:

9h22 Boven toegekomen op het werk. Wat zijn 22 late minuten in een mensenleven ? Terug naar beneden. Bord en mes gaan halen. Boven. Broodje vergeten. Naar beneden. Broodje halen. Boven. Bedenken dat een paar kilo extra  de bikini wel beter vorm zou geven. Naar beneden. Confituur halen. Boven. Broodje smeren. Totale clean desk bewerkstelligen. Broodje happen. Bedenken dat light confituur ook niet veel zal uithalen. Pakje speculoos luidruchtig opsmikkelen. Alle telefoons laten rinkelen. Het is onbeleefd te praten met je mond vol en daarbij, de mensen bellen echt wel terug als het belangrijk genoeg is. (1)

10h19 klaar voor de dagtaak. Toch nog eerst een koffietje drinken. Pretwerk beginnen. Logo eraf knippen. Pf. Da’s niks. Alsof de mensen ons logo niet kennen. Aanhoren dat 200 menu’s mooier en sneller gesneden worden met de machine dan met de schaar. Jammer. Knippen is nochtans plezant en ik heb buiten mijn zovele talenten ook nog creatieve aanleg.

Het volgende uur leer ik nog dat ik :
- geen btw bonnetjes uit de boekhouding mag trekken om aan mijn man te geven voor belastingsaftrek.
- de catering met volgende zin niet om 2 verschillende menu’s vraag : Kunt u aub
voorspeellen
twee bufeeten heel anders omdat zij de uitnodiging dezlfde mens beid dag.
- dat “gejakte méévouw” geen naam van de beller is, dat deze perfecte Vlaming eigenlijk “geachte mevrouw” zei wegens al lichtjes opgejaagd door veelvuldig moeten terugbellen  (zie (1)) ik dus zonder zijn naam noch nummer die persoon dringend kan terugbellen voor mijn baas zoals beloofd. (Zie (1)).
- nog steeds razend enthousiast ben over mijn capaciteiten

12:46 Gepost in Noalinne | Permalink | Commentaren (1) | Tags: werk, collega s |  Facebook | | Pin it! |

14-06-11

't werk

Porna-gewijs heb ik ontdekt dat playboybunnies me niets doen, humpende vrouwen met smalle wenkbrauwen en streepjes schaamhaar die hmmmmmmmm kreunen (meer krijg je niet gearticuleerd met een man in je mond): not my turn on.

The real thing dan? Humpende huisvrouwen die o-hmm-o-jah kreunen? Sorry, waarom zij meer gezegd krijgen met meer man in hun mond? Honey, huisvrouwen kunnen altijd meer dan playboybunnies. En toch, raar maar waar: huisvrouwen, not my turn on.

Voorlopig is "my turn on on tv" een gat in de markt.

Na een week kan ik onbewogen naar playboybunnies kijken die iets doen met bananen, volleyballen en oh ja, mannen. Ik denk alleen maar dat ze er beter uit zouden zien met natuurlijke wenkbrauwen. En schaamhaar.

21:46 Gepost in Liekos | Permalink | Commentaren (1) | Tags: werk, porna |  Facebook | | Pin it! |

01-06-11

Beste Liekos

Ik zou de sloten in een onbewaakt ogenblik kunnen vervangen.
Ik zou in de morgen, net als ieder die naar kantoor gaat, een lunchpakketje kunnen maken.
Ik zou de hond permanent in de tuin kunnen laten.
Ik zou bestellingen bij de buren kunnen laten afleveren.
Ik zou mij op kunnen sluiten op zolder, of in P’s werkplaats.

Ik zou ook middelen kunnen zoeken om alle facetten van mijn leven te doen co-existeren.
Die laatste lijkt mij, in theorie, de eenvoudigste.

Ik ga eraan werken en zal mijn bevindingen t.z.t. meedelen.

11:48 Gepost in Jola | Permalink | Commentaren (0) | Tags: werk, thuis |  Facebook | | Pin it! |

30-05-11

Beste Jola

Werkmensen onder elkaar, vind jij het soms ook lastig als de wereld in je weg loopt?

Mensen die thuiskomen, zoolden ze het nu en dan kunnen laten?
Een maag die gevuld moet worden, zou dat via sondevoeding lukken?
Bestellingen die geleverd moeten worden, kan dat niet online?

het zijn maar enkele ideeën om ruimte maken voor inkomsten.


22:26 | Permalink | Commentaren (0) | Tags: werk |  Facebook | | Pin it! |

05-05-11

Eerste stapjes

Sinds gisteren is het officieel: Mijn eigen bedrijf is geboren!
Natuurlijk staat het nog in de kinderschoenen. Of beter: Het hééft nog geen schoenen.
Eerst leren lopen!
Over de hobbelige velden van logo’s, websites, netwerken en visitekaartjes. En niet te vergeten de acquisitie, administratie en andere verplichte ongemakken.

Soms schiet het heel even door mijn hoofd: Wat nu als de klanten wegblijven? Waarom zou iemand mij willen inhuren?
Dit bedrijf is een langgekoesterde wens, maar desalniettemin ingegeven door sollicitatiewanhoop. Ik ben te oud en te duur voor de huidige arbeidsmarkt. Dat trekt wel bij, zegt men. Maar daar kan ik, met mijn twee hypotheken, niet op wachten…

Tot ik wakker word. En mezelf moet toespreken: Beste, lieve, slimme Jola. Het gaat goedkomen. Je werkt er hard aan, je weet wat je kunt, wat je wilt. En je weet dat je het weet. Kom op, niet nú al opgeven!

Ben ik ineens mijn eerste klant. Zo moet het dus…

 

15:31 Gepost in Jola | Permalink | Commentaren (1) | Tags: werk |  Facebook | | Pin it! |

02-05-11

Nog eens iets nieuws!

Over precies 14 dagen heb ik officieel geen job meer.
Zelf om gevraagd, wegens wangedrag werkgever. De rechter was het volledig met me eens. Ik verlaat het bedrijf dus met een welgevulde bankrekening en opgeheven hoofd. Maar toch…
Ik ben er ‘groot geworden’. Heb geleerd over mezelf en de rest van de wereld. Interessant. Pijnlijk. God, wat ben ik naïef soms! (Niet dat u, als trouwe lezer, dat nog niet wist.)

Dit einde opent wel deuren die ik niet durfde openen: Ik spring ver en diep in een onbekend avontuur. Mijn eigen bedrijf gaat binnenkort ‘de lucht in’.
Jola gaat onafhankelijk!
J

Ik ga coachen bij sollicitaties, loopbaantwijfels, reïntegratie enzovoort. Doen waar ik goed in ben, waar mijn hart ligt.
Dus Liekos: Mocht jouw coach je niet begrijpen, bel maar even. Ik ga ook online…

 

 

15:11 Gepost in Jola | Permalink | Commentaren (0) | Tags: leven, werk |  Facebook | | Pin it! |

20-09-10

Vallen...

Vandaag is de grote hoekbank mijn domein. Laptop op schoot, grote cappuccino onder handbereik; gekleed in jeans en wijdvallend hemd. Zo ontzettend niet Jola!
Maar vandaag is mijn depressie-dag. Alleen vandaag. Morgen moet ik weer met rechte rug de wereld in.

Vannacht beschreef ik het plafond van de slaapkamer in gedachten met al mijn zorgen. Het paste niet:
 Dat huis, wat maar niet verkocht wil worden; nu al 25 maanden lang.
Mijn job, die spoedig niet langer mijn job zal zijn, omdat er een nieuwe baas is die Jola ongewenst lijkt te hebben verklaard. En vooruitlopend daarop gestopt is met het betalen van mijn loon.
Ziet u de optelsom?

Er zijn twee makelaars die zich bezighouden met het huis.
Er is een advocaat die mijn belangen behartigt bij mijn werkgever.
Er is P, die met al zijn liefde de moed erin houdt.
En er is Jola, die de moed verliest, hervindt en weer verliest.

Maar straks, als alles is verdwenen en alleen ikzelf en P nog over zijn, straks ligt het volgende deel van het leven als een onbeschreven vel vóór me. Ontdaan van alle ballast zal ik de moed gaan vinden om van onderaf te herbeginnen. Dat kan ik. Ik deed het al vaker.

Maar niet vandaag. Vandaag mag ik één dag lang zwelgen in zelfmedelijden. De lucht kleurt bijpassend donker en de volgende grote cappuccino lonkt al.

 

 

11:32 Gepost in Jola | Permalink | Commentaren (0) | Tags: leven, werk |  Facebook | | Pin it! |

03-09-10

Echte man

Die warme ochtend meldde Jola zich in vol ornaat voor het sollicitatiegesprek.

In het chique bedrijfspand werd ze verwelkomd door de receptioniste en de beveiligingsbeambte achter de ontvangstbalie. De beveiliger trok heel even haar aandacht: Type ‘stoere vent’ met donker haar, een zweempje baardgroei op zijn brede kaken. Niet gek, op de vroege ochtend. J 

Ze mocht even wachten onder het genot van een kopje verse koffie. 

Intussen verliet de beveilingsbeambte zijn plek, de dienst zat er blijkbaar op.

 

Niemand anders leek het te zien (of deden ze, net als zij, alsof?) maar Jola’s koffie belandde ternauwernood niet op haar smetteloze mantelpak toen ze de stoere vent zag wegwandelen van de balie op zijn pumps met tien centimeter stilettohakken.

 

11:31 Gepost in Jola | Permalink | Commentaren (0) | Tags: werk, mannen |  Facebook | | Pin it! |

03-07-10

Invalshoek

Jola, er is een ander perspectief mogelijk op jouw jobhunt. Niet jij maar zíj hebben namelijk een probleem, al weten ze het goed te verdoezelen.

- Te jong? Ze worstelen zelf met hun leeftijd en willen niet elke dag met een jonger en gracieuzer persoon geconfronteerd worden.

- Te oud? Bang dat jij wijzer bent.

- Te veel ervaring? Ze bedoelen dat ze jou niet meer kunnen vormen, kneden naar het popje dat ze graag zouden zien.

- Te weinig ervaring? Ze kunnen het niet zélf en vrezen jou iets te moeten aanleren.

- Te weinig verschillende werkgevers? Schrik dat ze niet opkunnen tegen een plek waar het de moeite was om al die jaren te blijven.

Je bent een gracieuce zelfzekere en wijze vrouw met een mooie werkervaring.

Liekos, the Ego-Booster.

17:00 Gepost in Liekos | Permalink | Commentaren (1) | Tags: werk, leven |  Facebook | | Pin it! |

24-06-10

Job-denial 2

Een verse mama wil wel eens denken dat ze de hele wereld aankan en in een impulsieve bui ingaan op een sollicitatiegesprek.

Beste Jola, ik was niet te jong, oud, ervaren, moederlijk noch duur. Neen, ik was te vaag over mijn loon. Want "mijn huidige loonpakket bevat een variabele vergoeding". Vaagheid en variabele vergoedingen zijn dus ook te vermijden.

In de evenwichtsoefening tussen mijn baas en baby haalt mijn baby het als meest schattige en intelligente van de twee. Mijn baas is echter de meest verrassende met de uitspraak "we hebben u gemist maar wordt best snel weer zwanger want hier is het kommer en kwel". Welkom Terug.

11:56 Gepost in Liekos | Permalink | Commentaren (0) | Tags: werk, moederschap, mama |  Facebook | | Pin it! |

23-06-10

Jobhunting, een vervolg

Mijn achternaam heb ik alvast mee: Die is hetzelfde als die van het bedrijf.

Leeftijd geen probleem.

Ervaring geweldig.

Er is een klik.

Er komen nog drie kandidaten, maar hey... Zeg nou zelf... J

 

Klein probleempje: Je bent wat aan de dure kant, Jola.

Damn... Die kende ik nog niet.

 

Jola vertwijfeld. Liekos nog in de race.

And so on...

11:11 Gepost in Jola | Permalink | Commentaren (0) | Tags: werk |  Facebook | | Pin it! |

21-06-10

Job-denial?

Jola zoekt een nieuwe "uitdaging" (zo noemt men veranderen van werk tegenwoordig) en Liekos gaat na een verblijf van drie maanden op een roze babywolk op zoek naar het evenwicht tussen baby en baas.

Benieuwd wie er als eerste prijs heeft: Jobhunter Jola of Donderwolk Liekos.

 

12:14 Gepost in Liekos | Permalink | Commentaren (0) | Tags: werk |  Facebook | | Pin it! |

16-06-10

Jobhunting

Jola is ‘on jobhunt’.

CV is prima, zegt elke potentiële werkgever. Maar... Tot op heden werd ik als volgt beoordeeld (in willekeurige volgorde):

 

-         te oud (grrrrr...)

-         te jong (hmmmm..)

-         te weinig ervaring (eh... wat zegt u?)

-         teveel ervaring (oh... sinds wanneer is dat slecht?)

-         te weinig verschillende werkgevers gehad (ooit was dat een aanbeveling...)

 

In elk geval is het lastig hierdoor enig complex te ontwikkelen, of het zou een meervoudige persoonlijkheid moeten zijn. Maar ook dat zal wel weer op bezwaren stuiten.

 

Intussen zoeken we onverdroten verder:

Vrouw, oud noch jong, veel noch weinig ervaring, veel noch weinig voorgaande werkgevers, zoekt passende job. Reacties naar het bekende mailadres.

Ik wacht.

12:55 Gepost in Jola | Permalink | Commentaren (0) | Tags: werk |  Facebook | | Pin it! |